آنگاه حمله كرد و پس از كشتن شمارى از سپاه دشمن خود نيز به فيض شهادت نايل آمد . « 1 »
ابن شهر آشوب گويد : « او جنگيد و در سه حمله 98 تن از دشمن را به هلاكت رساند و سپس به دست عمرو بن صبيح صيداوى « 2 » و أسد بن مالك به شهادت رسيد » . « 3 »
بلاذرى مىنويسد : « عمرو بن صبيح صيداوى ، عبداللَّه بن مسلم بن عقيل را هدف تير قرار داد و سپس مردم او را محاصره كردند و به قتل رساندند و گفته مىشود كه رقاد جهنى مىگفت : يكى از جوانان خاندان حسين را هدف تير قرار دادم و دستش را كه بر روى صورتش بود به صورتش دوختم و هنگامى كه خواستم تير را از صورتش بيرون آورم ، آن قدر كشيدم كه پيكانش در آن باقى ماند » . « 4 »
سماوى گويد : « طبق گفته أبو مخنف ، مداينى و ابوالفرج ، وى پس از على بن الحسين به شهادت رسيد » . « 5 »
طبرى گويد : « سپس عمرو بن صبيح صدائى ، عبداللَّه بن مسلم را هدف تير قرار داد .
او دست را بر روى صورت گذاشت و ديگر نتوانست دستانش را حركت دهد . سپس تير
هامش
( 1 ) - ر . ك : الفتوح ، ج 5 ، ص 202 - 203 و مقتل الحسين ( ع ) ، خوارزمى ، ج 2 ، ص 30 .
( 2 ) - اين عمرو از كسانى است كه گماشته شدند تا بر پيكر امام ( ع ) اسب بتازند . در قيام مختار در جست و جوى وى بر آمدند و هنگامى كه چشمها در خواب رفته بود وى را در پشت بام خانهاش دستگير كردند . وقتى شمشيرش را كه در زير سرش بود از او گرفتند ، گفت : خداوند تو را شمشيرى زشت گرداند ، با آنكه نزديك بودى چه قدر دور گشتى . آنگاه او را نزد مختار آوردند و چون اول صبح فرا رسيد با ضرب نيزه از پاى در آوردند . ( ر . ك : اللهوف ، ص 182 ؛ ذوب النظار ، ص 122 )
( 3 ) - المناقب ، ج 4 ، ص 105 ؛ تسلية المجالس ، ج 2 ، ص 302 ؛ الدر النظيم ، ص 555 ؛ ترجمة الامام الحسين ، تحقيق سيد عبدالعزيز طباطبايى ، ص 76 . شيخ صدوق در امالى گويد : « و پس از او - يعنى پس از نافع بن هلال ! - عبداللَّه بن مسلم بن عقيل بن ابى طالب به ميدان آمد و اين رجز را مىخواند :
« هر چند كه مرگ چيزى تلخ است ولى من سوگند ياد كردهام كه با آزادگى بميرم ،
خوش ندارم كه ترسو و فرارى خوانده شوم ، ترسو كسى است كه سرپيچى كند و بگريزد .
آنگاه پس از كشتن سه تن از آنان كشته شد » . ( امالى ، صدوق ، ص 137 - 138 ، مجلس 30 ، حديث شماره 1 ) .
( 4 ) - انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 406 .
( 5 ) - ابصار العين ، ص 90 .