38 - زائدة بن مهاجر . « 1 »
39 - سليمان بن كثير .
40 - سويد هم پيمان شاكر . « 2 »
نامهاى ديگرى هم هست كه از ذكر آنها خوددارى شد ؛ چرا كه به اعتقاد ما تصحيف آشكار نامهاى يارانى است كه در كتابهاى تاريخى و تراجم آمده است . « 3 »
مبارزه و شهادت بنى هاشم
پس از آنكه ياران با وفا و با صفاى امام ( ع ) به شهادت رسيدند ، فرزندان خاندان رسالت از جوان و نوجوان آماده جانبازى و فداكارى گشتند . با آنكه سنّ و سالشان اندك بود ، چونان شير ژيان بى هيچ بيمى از مرگ و هيچ ترسى از حوادث هولناك ، براى رفتن به ميدان نبرد از يكديگر پيشى مىگرفتند . امام ( ع ) نمىخواست كه برخى از آنان كشته شوند و به آنان اجازه رفتن به ميدان نبرد را نمىداد ، ولى آنان با آه و زارى بر دست پاى ايشان بوسه مىزدند ، تا اجازه دهد كه از وى به دفاع بپردازند .
منظره دلخراشى كه دلها را آب مىكند و هر موجود زندهاى را به شگفتى مىاندازد ، اينكه اين جوانان در آخرين وداعها ، برادران و پسر عموهايشان را غرق در بوسه مىكردند و از اندوه و تأسف بر فرزند رسول خدا ( ص ) مانند باران اشك مىريختند ؛ زيرا مىديدند كه او تنها و غريب است و لشكر دشمن وى را در محاصره گرفتهاند . آنان مىديدند بانوان خاندان وحى فرياد و آه و ناله سر دادهاند . . . اما خداوند بزرگ ، امام ( ع ) را بر تحمّل همه اين مصايب شكيبا ساخته بود . مصايبى كه صخرهها را مىشكند و خردها را آشفته مىسازد و هيچ انسانى ياراى تحمل آنها را ندارد ، مگر آنكه خداوند قلبش را به ايمان آزموده باشد ؛ « 4 »
هامش
( 1 ) - بعيد نيست كه پس از كوتاه كردن نام يزيد بن زياد بن مهاصر ، آن را تصحيف كرده به صورت فوق نوشته باشند .
( 2 ) - بعيد نيست كه تصحيفى از شوذب هم پيمان شاكر بوده باشد .
( 3 ) - ر . ك : بحار ، ج 11 ، ص 340 - 341 .
( 4 ) - ر . ك : حياة الامام الحسين بن على ( ع ) ، ج 3 ، ص 243 .