أزديان بصره به هفهاف بن مهّند راسبى أزدى داده شد . . . او پيوسته همراه على ( ع ) بود تا آنكه حضرت به شهادت رسيد . وى پس از آن به امام حسن ( ع ) پيوست . او بعد از نماز عصر به كربلا رسيد ، و پرسيد : حسين كجاست ؟ چون اثرى از امام نيافت بر عمر سعد وارد شد و از مردم پرسيد كه از حسين بن على چه خبر دارند ؟ گفتند : تو كيستى ؟
گفت : من هفهاف راسبى بصرى هستم و بعد از آنكه شنيدهام حسين ( ع ) از مكه به عراق آمده است به يارى وى آمدهام .
گفتند : ما حسين و يارانش و كسانى را كه به او پيوستند ، كشتهايم ؛ و جز زنان و كودكان و پسر بيمارش - على بن الحسين ( ع ) - كسى نمانده است . آيا نمىبينى كه مردم به خيمهها هجوم آورده و سرگرم غارت اموال دختران رسول خدا ( ص ) هستند . هفهاف پس از شنيدن خبر كشته شدن حسين ( ع ) و تهاجم مردم ، شمشيرش را كشيد و اين رجز را مىخواند :
اى لشكريان بسيج شده ، من هفهاف بن مهنّد هستم و از خاندان محمد دفاع مىكنم .
آنگاه همانند شير ژيان با شمشير به آنان حمله ور شد و هر كس از بزرگان قوم را كه به وى نزديك مىشد ، مىكشت ، تا آنكه شمار بسيارى از دشمن را كشته و مجروح ساخت .
مردان به او حمله مىكردند و هنگامى كه او حمله مىكرد ، همانند گلهء بز در برابر گرگ از مقابل او مىگريختند ؛ و در آن حال شعر مذكور را مىخواند . سرانجام بر اثر جراحات وارده بى رمق شد و عمر سعد در ميان لشكر فرياد بر آورد : واى بر شما ، از هر سو به او حمله كنيد . على بن الحسين ( ع ) دربارهء آن روز فرموده است : از آن هنگامى كه خداوند محمد ( ص ) را به پيامبرى برگزيد ، پس از على بن ابى طالب ، كسى همانند اين مرد از كشته پشته نساخته است . آنگاه پانزده تن از سپاه دشمن او را در محاصره گرفتند « 1 » و پس از پى كردن اسبش ، وى را به شهادت رساندند . خداوند از وى خوشنود باد » . « 2 »
هامش
( 1 )
- در تسمية من قتل مع الحسين ( ع ) ( ص 156 ) آمده است : « على بن الحسين ( ع ) فرمود : از آن هنگام كهخداوند محمد ( ص ) را برانگيخت ، قهرمانى - پس از على بن أبى طالب ديده نشده است كه به دست خودش اين همه از سپاه دشمن كشته باشد . آنگاه پانزده تن از سپاه دشمن او را در محاصره گرفتند و به شهادت رساندند . خدايش بيامرزاد . »
( 2 ) - وسيلة الدارين ، ص 203 - 204 ، شماره 164 ؛ نيز ر . ك : حدائق الوردية ، ص 122 ؛ مستدركات علم رجال الحديث ، ج 8 ، ص 162 ، شماره 15944 .