حور العينهاى لطيف و شادى بخش از آن كسى است كه جوياى رستگارى باشد ولى نه با گمان ،
اى نفس براى رسيدن به آسايش ، بدگمانى را به دور افكن و در طلب خير و جوياى رستگارى باش . !
سپس حمله كرد و پس از پيكارى سخت كشته شد » . « 1 »
ابن شهر آشوب سروى نيز زندگينامه وى را با اندكى تفاوت در شعر آورده است . « 2 »
ملاحظه مىشود كه شمارى منابع تاريخى « 3 » از صحابى ديگرى غير از ايشان ، يعنى حنظلة بن اسعد شبامى ، ياد كردهاند كه در زيارت ناحيه مقدسه بر وى درود فرستاده شده است . « 4 » همانطور كه شمارى ديگر از منابع اين شعر را به صحابى ديگرى به نام عبدالرحمن بن ارحبى نسبت دادهاند . « 5 »
19 - عمير بن عبداللَّه مذحجى
سپس خوارزمى مىنويسد : « پس از او عمير بن عبداللَّه مذحجى به ميدان رفت و اين رجز را مىخواند :
سعد و قبيله مذحج نيك مىدانند كه من شيرى ژيانم و فرياد برنمىآورم ،
با شمشير خويش بر بزرگان زره پوشيدهء دشمن پيروز مىشوم و هماوردان را بى دست و پا در ميدان مىگذارم .
تا آنكه با زبونى و لنگى خوراك گرگان شوند ؛ و هر كس او را ببيند با روش من آگاه خواهد شد .
هامش
( 1 ) - مقتل الحسين ( ع ) ، خوارزمى ، ج 2 ، ص 17 .
( 2 ) - ر . ك : مناقب آل ابى طالب ، ج 4 ، ص 101 .
( 3 ) - ر . ك : تاريخ الطبرى ، ج 3 ، ص 329 ؛ الارشاد ، ج 2 ، ص 105 ؛ اللهوف ، ص 104 ؛ ابصار العين ، ص 130 - 131 .
( 4 ) - ر . ك : بحار ، ج 45 ، ص 73 .
( 5 ) - ر . ك : ابصار العين ، ص 132 .