5 - هلال بن حجّاج
شيخ صدوق دربارهء او مىنويسد : « پس از او - يعنى پس از وهب بن وهب نصرانى - هلال بن حجّاج به ميدان آمد و اين رجز را مىخواند :
اين تيرهاى نشان دار را به سوى دشمن مىافكنم ؛ و ترس براى جان آدمى سودى ندارد .
آنگاه سيزده تن از آنان را كشت و سرانجام خود به شهادت رسيد . « 1 »
6 - بدر بن رقيط و دو پسرش
در زيارت رجبيه و شعبانيه كه سيد بن طاووس آن را نقل كرده چنين آمده است :
« السلام على بدر بن رقيط و ابنيه عبداللَّه و عبيداللَّه » « 2 »
ولى در زيارت ناحيه مقدسه اين گونه آمده است : « السلام على زيد بن ثبيت القيسى ، السلام على عبداللَّه و عبيداللَّه ابنى يزيد بن ثبيت القيسى » . « 3 »
روشن است كه اين امر ناشى از تصحيف ناسخان است ؛ زيرا هيچ كس ديگرى از ياران امام ( ع ) را كه در طفّ شركت جسته و دو پسر به نامهاى عبداللَّه و عبيداللَّه داشته باشد ، به جز يزيد بن ثبيط عبدى نمىشناسيم . چنان كه سماوى نيز نام وى را ضبط كرده است .
7 - خالد بن عمرو بن خالد أزدى
ابن شهر آشوب سروى درباره او مىنويسد : « آنگاه پسرش ، يعنى پسر عمرو بن خالد أزدى به نام خالد به ميدان آمد و اين رجز را مىخواند :
اى فرزندان قحطان بر مرگ شكيبا باشيد تا در خوشنودى خداوند به سر بريد .
با مجد و عزّت و برهان و صاحب منزلت و قدرت و احسان باشيد .
هامش
( 1 ) - امالى ، شيخ صدوق ، ص 137 ، مجلس 30 ، حديث شماره يك . روشن است كه اين ابيات در ديگر مقاتل مشهور به نافع بن هلال جملى منسوب است . ( ر . ك : تاريخ الطبرى ، ج 3 ، ص 324 ؛ الارشاد ، ج 2 ، ص 103 ؛ اعلام الورى ، ج 2 ، ص 462 ) . بنا بر ظاهر ، اين نام تصحيفى از نافع بن هلال است كه برخى منابع از وى با نام هلال بن نافع ياد مىكنند .
( 2 ) - ر . ك : بحار ، ج 101 ، ص 340 .
( 3 ) - ر . ك : همان ، ج 45 ، ص 72 و ج 101 ، ص 273 .