مردى شريف و عابد بود و بسيار نماز مىگزارد . او مردى شجاع و جنگ آزموده بود همانطور كه طبرى و داودى نيز از او ياد كردهاند » . « 1 »
سيد بن طاووس گويد « سويد بن عمرو بن أبى مطاع كه مردى شريف بود و بسيار نماز مىگزارد ، به ميدان رفت و همانند شيرى ژيان جنگيد و بر بلاى فرود آمده شكيبايى ورزيد .
تا آنكه بدنش از شدّت جراحات وارده ناتوان شد و در ميان كشتگان افتاد . او همچنان بدون حركت افتاده بود كه شنيد مردم مىگويند : حسين ( ع ) كشته شد . آنگاه حمله كرد و كاردى را كه در كفش خود پنهان كرده بود ، بيرون آورد و بدان وسيله با آنان جنگيد تا آنكه كشته شد . خداى از او خشنود باد . » « 2 »
سماوى گويد : « سيره نويسان نوشتهاند : بشر حضرمى كشته شد . آنگاه سويد پيش رفت و جنگيد تا از شدت جراحت بى رمق شد و به رو افتاد ؛ و مردم گمان كردند كه او كشته شده است . پس از كشته شدن حسين ( ع ) و شنيدن اين خبر از زبان مردم ، اندكى بهبودى در خود احساس كرد و كاردى را كه همراه داشت بيرون آورد - چون شمشيرش را از او گرفته بودند - .
سپس مدتى با آن كارد جنگيد تا آنكه او را در محاصره گرفتند و عروة بن بكّار تغلبى و زيد بن ورقاى جهنى او را به شهادت رساندند . « 3 » » . « 4 »
داستان ضحاك بن عبداللَّه مشرقى
طبرى به نقل از ضحاك بن عبداللَّه مشرقى مىنويسد : « من و مالك بن نضر أرحبى نزد حسين ( ع ) رفتيم . سلام كرديم و نشستيم . حضرت جواب سلام ما را داد و پرسيد كه به چه منظور نزد وى آمدهايم ؟ گفتيم : آمدهايم تا بر شما سلام كنيم و نزد خداوند براى سلامتى
هامش
( 1 ) - ابصار العين ، ص 169 .
( 2 ) - اللهوف ، ص 165 .
( 3 ) - به نوشته تسمية من قتل مع الحسين ( ع ) ( ص 154 ) و الحدائق الورديه ( ص 104 ) قاتل وى هانى بن ثبيت حضرمى بود .
( 4 ) - ابصار العين ، ص 169 - 170 .