شهادت دو برادر از بنى غفار
طبرى مىنويسد : « هنگامى كه ياران امام حسين ( ع ) ديدند كه تلفات آنها زياد شده ، و آنان ياراى دفاع از آن حضرت و خودشان را ندارند ، براى كشته شدن در برابر آن حضرت از يكديگر پيشى مىجستند . از جمله عبداللَّه و عبدالرّحمن پسران عزره ( عروه ) غفارى آمدند و گفتند : اى ابا عبداللَّه از ما بر شما درود باد ! دشمن ، ما را محاصره كرده است و ما دوست داريم كه در راه دفاع از شما در حضورتان به شهادت برسيم !
فرمود آفرين بر شما ، به من نزديك شويد !
آن دو پيش آمدند و نزديك آن حضرت سرگرم پيكار گشتند . يكى از آن دو مىگفت :
قبيله بنى غفار از تيره خندف و بنى نزار به خوبى مىدانند ،
كه ما ، گروه كافران را با تيغ تيز و شمشير برّان سركوب مىكنيم .
اى مردم با شمشير « مشرفى » و نيزههاى تيز از نسل آزاده دفاع كنيد . « 1 »
اما خوارزمى نوشته است كه « قرّة بن ابى قرّه غفارى » پس از « يحيى بن سليم مازنى » به ميدان رفت و مىگفت :
بنى غفار و خندف ، بعد از بنى نزار به خوبى مىدانند . . .
سپس جنگيد تا كشته شد . « 2 »
شايان ذكر است كه به نوشته ابن شهر آشوب ، عبداللَّه در حمله نخست به شهادت رسيد . « 3 »
همچنين سماوى نوشته است كه عبداللَّه و برادرش عبدالرحمن به امام نزديك شدند و در فاصله كمى از ايشان مىجنگيدند ؛ و رجزى را كه يكى مىخواند ، ديگرى تكميل مىكرد . . . و آن قدر جنگيدند تا كشته شدند . « 4 » بنابراين هيچ بعيد نيست كه اين دو تن در حمله نخست
هامش
( 1 ) - تاريخ الطبرى . ج 3 ، ص 328 .
( 2 ) - مقتل الحسين ( ع ) ، خوارزمى ، ج 2 ، ص 21 ؛ ابن شهر آشوب از وى با نام قرّة بن ابى غرّه غفارى ياد كرده و نوشته است كه او 68 تن را به هلاكت رساند . اما شيخ صدوق ( امالى ، مجلس 30 ، حديث شماره 1 ) از وى با نام « عبداللَّه بن ابى عروه غفارى » ياد كرده و ضمن نقل رجزش نوشته است كه او بيست تن را به هلاكت رساند .
( 3 ) - ر . ك : مناقب آل ابى طالب ، ج 4 ، ص 113 .
( 4 ) - ر . ك : ابصار العين ، ص 175 - 176 .