شيخ صدوق نوشته است كه زهير بن قين نوزده تن از مردان دشمن را كشت . « 1 »
ابن شهر آشوب و سيّد محمد بن ابى طالب نوشتهاند كه زهير 120 تن را كشت . « 2 »
سلامى كه در زيارت ناحيه مقدسه دربارهء زهير بن قين آمده ، كاشف از منزلت والاى وى در نزد اهل بيت است ؛ چرا كه در آن آمده است : سلام بر زهير بن قين كه وقتى حسين ( ع ) به او اجازه بازگشت داد ، گفت : نه به خدا سوگند ، چنين چيزى هرگز شدنى نيست . اين ممكن نيست كه من فرزند رسول خدا را اسير دست دشمنان بگذارم و جان خويش را نجات دهم ! خداوند چنان روزى را به من نشان ندهد ! » « 3 » ؛
شهادت سلمان بن مضارب بجلى
سلمان همراه پسر عمويش ، زهير ، در سال شصت هجرى در سفر حجّ بود . پس از آنكه زهير در راه به امام ( ع ) گرويد و به آن حضرت پيوست ، او نيز در شمار ياران آن حضرت درآمد .
سماوى به نقل از صاحب حدائق الورديه مىنويسد : سلمان در زمره كسانى كه بعد از نماز ظهر كشته شدند ، به شهادت رسيد . « 4 » بنابراين ، گويا او پيش از زهير كشته شده است .
شهادت ابى ثمامه صائدى
ابن شهر آشوب مىنويسد : « سپس ابو ثمامهء صائدى به ميدان مبارزه آمد و گفت :
به خاندان برگزيده خدا و دخترانش ، به خاطر محاصرهء بهترين مردمان و فرزند محمد ، تسليت باد !
به زهراى پيامبر و همسرش ، گنجينهء دانش خداوند پس از پيامبر ، تسليت باد !
هامش
( 1 ) - امالى ، صدوق ، ص 136 ، مجلس 30 ، حديث 1 .
( 2 ) - المناقب ، ج 4 ، ص 104 ؛ تسليه المجالس ، ج 2 ، ص 277 .
( 3 ) - بحار ، ج 45 ، ص 71 .
( 4 ) - ابصار العين ، ص 169 ، به نقل از حقائق الورديه ، ص 12 . شايد اين عبارت كه مىگويد « گويا او پيش از زهير كشته شد » عبارت شيخ سماوى باشد .