اما شمارى ديگر از مورخان نوشتهاند كه سعيد بن عبداللَّه در اثناى نماز امام ( ع ) كشته شد . خوارزمى مىنويسد : « حسين به زهير بن قين و سعيد بن عبداللَّه گفت : در برابر من بايستيد و آن دو ، در برابر آن حضرت و حدود نيمى از يارانش ايستادند ، تا با آنها نماز خوف خواند ؛ و نقل شده است كه سعيد بن عبداللَّه در مقابل امام حسين ( ع ) ايستاد ؛ و او را هدف تير قرار دادند . هرگاه حسين ( ع ) به چپ و راست مىرفت او همچنان در برابرش ايستاده بود ! و آن قدر تير خورد تا آنكه بر زمين افتاد و در آن حال مىگفت : خداوندا ، آنان را همانند قوم عاد و ثمود لعنت كن ، خداوندا سلام مرا به پيامبرت برسان و دردها و زخمهايى را كه به من رسيده است به او ابلاغ فرما . چرا كه قصد من از انجام اين كار يارى پيامبرت بوده است ؛ و آنگاه جان به جان آفرين تسليم كرد . در بدن وى به جز زخم شمشير و نيزهاى كه خورده بود ، سيزده تير ديده شد » . « 1 » سپس رو به حسين ( ع ) كرد و گفت : اى فرزند رسول خدا ( ص ) آيا وفا كردم ؟ حضرت فرمود : آرى تو پيش از من به بهشت مىروى ! ؟ و آنگاه نفس نفيس او به ملكوت اعلى پرواز كرد . « 2 »
در اينجا شايسته است تا سلامى را كه در زيارت ناحيه مقدسه درباره سعيد بن عبداللَّه آمده و نشانگر منزلت خاص وى در نزد اهل بيت مىباشد ، نقل كنيم :
« سلام بر سعد « 3 » بن عبداللَّه حنفى كه وقتى حسين به او اجازه بازگشت داد گفت : به خدا
هامش
( 1 ) - مقتل الحسين ، خوارزمى ، ج 2 ، ص 20 - 21 ؛ و ر . ك : اللهوف ، ص 165 ؛ تسلية المجالس ، ج 1 ، ص 291 ؛ بحار ، ج 45 ، ص 21 ؛ نفس المهموم ، ص 275 .
( 2 ) - ابصار العين ، ص 218 .
( 3 ) - نام وى در اين زيارت چنين آمده است .