دعاى امام حسين ( ع ) در روز عاشورا
از امام زين العابدين ( ع ) نقل شده است كه فرمود : چون بامدادان لشكر نزد امام حسين ( ع ) آمد ، دستانش را بلند كرد و گفت :
خداوندا ! تو در غم و اندوه ، پشتوانه و در دشوارى اميد منى ! در گرفتاريها اميدم به توست ! چه بسيار غم كه تاب از دل مىبرد و براى زدودنش راهى نيست . غمهايى است كه در آن دوستان رهايمان مىكنند و موجب شماتت از سوى دشمنان مىگردد . چه غمهايى كه به من رسيد و آنها را به تو واگذاشتم ؛ چون تنها به تو دل بسته بودم و تو آنها را زدودى و گره از كارم گشودى . هر آن نعمتى كه دارم از تو است و هر چه بخواهم از تو مىخواهم . « 1 »
آتش زدن خندق پشت اردوگاه
امام حسين ( ع ) بامداد روز عاشورا فرمان داد تا چوب و هيزمى را كه گرد آورده بودند ، در مكانى گود وجوى مانند در پشت خيمهها كه شب عاشورا آن را به صورت خندق در آورده بودند ، قرار دادند . سپس آن را آتش زدند تا اينكه دشمن فقط از يك سو با آنان بجنگد . « 2 »
واكنش دشمن در برابر افروختن آتش
دشمنان حسين ( ع ) متوجه شدند آتش زدن خندق پشت اردوگاه امام ، ميدان نبرد را براى آنان تنگ كرده و رويارويى تنها از يك سو امكان دارد . اين كار موجب عصبانيت آنان
هامش
( 1 ) - الارشاد ، ج 2 ، ص 96 . تاريخ الطبرى ، ج 3 ، ص 317 ؛ نيز ر . ك : الكامل فى التاريخ ، ج 3 ، ص 286 - 287 ؛ تاريخ مدينة دمشق ، ج 14 ، ص 217 ؛ و « ترجمة الامام الحسين و مقتله » از بخش چاپ نشده كتاب الطبقات الكبير ابن سعد ، ص 71 ، با اندكى تفاوت ؛ و ر . ك : سير اعلام النبلاء ، ج 3 ، ص 301 ؛ و نظم درر السمطين ، ص 216 .
( 2 ) - ر . ك : تاريخ الطبرى ، ج 3 ، ص 317 ؛ الارشاد ، ج 2 ، ص 95 ؛ الكامل فى التاريخ ، ج 3 ، ص 286 ؛ انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 395 ؛ الفتوح ، ج 5 ، ص 174 - 173 .