ياران امام حسين ( ع )
پيش از بحث دربارهء شمار ، نام و نسب و ديگر مسائل مربوط به ياران امام حسين ( ع ) ناگزير - هر چند گذرا - بايد دربارهء منزلت و الا و مقام بلند و ويژگى مقام و منزلت آنان سخن گفت .
زبان از بيان اوصاف آن برگزيدگان قاصر است و دانشوران از رسيدن به كنه معرفت آن بزرگان كه خداوند آنان را برگزيد تا براى هميشه روزگار و تا برپايى قيامت رمز انسانيت ( براى يارى حق ) باشند - ناتواناند . از اين رو ناگزير ، توصيف اين ياران بزرگ را به سروران بيان و معادن دانش و حكمت يعنى اهل بيت ( ع ) وا مىگذاريم ؛ چرا كه آنان بهتر از هر كس ديگر مىتوانند كه اين گروه يگانه و بى مانند حق را به ما بشناسانند . نخستين تعريف كامل و شايستهاى كه از آنان شده است ، متعلق به خود امام حسين ( ع ) است . آن حضرت در آستانهء شب عاشورا آنان را گرد آورد تا يكى از سخنرانيهاى جاودانهاش را ايراد فرمايد . امام زين العابدين ( ع ) دربارهء جزئيات اين رويداد مىفرمايد : « من كه در آن هنگام بيمار بودم ، نزديك رفتم تا آنچه را به آنان مىگويد بشنوم و شنيدم كه پدرم به يارانش مىفرمود :
خداوند را به نيكوترين وجهى ستايش مىكنم و در سختى و گشايش سپاسش مىگويم . خداوندا تو را سپاس مىگويم بر اينكه ما را به نبوت گرامى داشتى و ما را قرآن آموختى و داناى دين گردانيدى و براى ما چشم و گوش و دل قرار دادى ، بار خدايا ، ما را از شكرگزاران قرار ده !