آن ضربت بيمار شد و مدت يك سال كامل در بستر افتاد و در پايان سال وفات يافت .
خداوند از او خشنود باد ، در قائميات درباره او آمده است : سلام بر عمرو جندعى كسى كه پيكر او بر اثر جراحات پاره پاره شد . « 1 » « 2 »
31 - عمرو بن قرظهء انصارى
سماوى گويد : وى عمرو بن قرظة بن كعب بن عمرو بن عائذ بن زيد مناة بن ثعلبة بن كعب بن خزرج انصارى كوفى است .
قرظه از صحابهء راوى و از اصحاب امير مؤمنان ( ع ) بود . او در كوفه سكونت گزيد و در جنگهاى آن حضرت در ركابش جنگيد و حضرت او را حكمران فارس قرار داد . او در سال 51 وفات يافت و نخستين كسى بود كه در كوفه بر وى نوحه سرايى كردند . قرظه از خود فرزندانى به جا گذاشت كه مشهورترينشان عمرو و على هستند .
عمرو در دوران قبل از جنگ و پيش از ممانعت در كربلا نزد ابا عبداللَّه الحسين ( ع ) آمد .
امام حسين ( ع ) در گفت و گوهايى كه پيش از آمدن شمر با عمر سعد داشت او را مىفرستاد ؛ كه پاسخ مىآورد . تا آنكه با رسيدن شمر ارتباط ميان آن دو قطع گرديد .
چون روز دهم محرم فرا رسيد ، از امام حسين ( ع ) اجازه ميدان خواست و چون به ميدان آمد گفت :
جنگاوران انصار مىدانند كه من از قلمرو خاندانم پشتيبانى مىكنم ،
با ضربت جوانى كه جان و خانه خويش را فداى حسين مىكند .
شيخ ابن نما گويد : با اين سخن كه در راه حسين خونم و خانهام را فدا مىكنم طعنه به ابن سعد زده است . چرا كه وقتى امام ( ع ) به ابن سعد گفت : « با من بيا » گفت : بر خانهام بيمناكم .
امام ( ع ) فرمود من به جايش به تو خانهاى مىدهم . گفت : بر اموال خويش بيمناكم . فرمود :
من از اموال خويش در حجاز به تو مىدهم و او ابراز ناخشنودى كرد . « 3 »
هامش
( 1 ) - در زيارت ناحيه مقدسه پس از سلام بر سوّار بن ابى عمير ، بر وى درود چنين فرستاده شده است :
« السلام على المرتثّ معه عمرو بن عبداللَّه الجندعى » . و ر . ك : بحار الانوار ، ج 101 ، ص 273 .
( 2 ) - ابصار العين ، ص 136 - 137 ؛ و ر . ك : وسيلة الدارين ، ص 178 ، شماره 113 .
( 3 ) - ر . ك : مثير الاحزان ، ص 61 .