22 - حنظلة بن اسعد شبامى
سماوى گويد : وى حنظلة بن اسعد بن شبام « 1 » بن عبداللَّه بن اسعد بن حاشد بن همدان ، همدانى شبامى بود ، و بنى شبام تيرهاى از همدان است .
حنظلة بن اسعد از بزرگان كوفه و مردى زبانآور و شجاع و قارى بود . پسرى به نام على داشت كه در تاريخ از او ياد شده است .
ابو مخنف گويد : هنگام ورود امام حسين ( ع ) به كربلا حنظله نزد وى آمد و حضرت در روزهاى قبل از جنگ نامههايش را به وسيله او براى عمر سعد مىفرستاد . چون روز دهم فرا رسيد ، خدمت امام آمد و اجازه ميدان خواست . آنگاه پيش رفت و فرياد برآورد : « اى قوم من بر شما از آنچه بر سر اقوام ديگر آمده است بيمناكم همانند قوم نوح و عاد و ثمود و كسانى كه پس از آنان آمدند . حال آنكه خداوند خواستار ستم بر بندگانش نيست . اى قوم من از آن روز كه يكديگر را به فرياد بخوانيد بر شما بيمناكم . آن روز كه همگى پشت كرده باز مىگرديد و هيچ كس شما را از عذاب خدا نگه نمىدارد . و هر كس كه خدا گمراهش كند راهنمايى ندارد . « 2 »
اى قوم من حسين را مكشيد كه خداوند همه شما را به عذابى هلاك كند و هر كه دروغ بندد نوميد شود . « 3 »
سپس امام حسين ( ع ) فرمود : اى پسر اسعد ! اينان پس از آن كه دعوت تو را به سوى حق نپذيرفتند و براى ريختن خون تو و يارانت برخاستند ، مستوجب عذاب گشتند !
پس اينك كه برادران صالح تو را كشتهاند ، چه حالى خواهند داشت ؟
گفت : فدايت شوم راست گفتى ! آيا اجازه مىفرماييد به سوى پروردگارمان برويم و به يارانمان بپيونديم ؟
هامش
( 1 ) - ياقوت حموى در معجم البلدان ، ج 3 ، ص 318 ؛ در تعريف شبام گويد : از جمله آنها حنظلة بن عبداللَّهشبامى بود كه همراه امام حسين ( ع ) كشته شد .
( 2 ) - سوره غافر ( 40 ) ، آيههاى 30 و 33 .
( 3 ) - سوره طه ( 20 ) ، آيه 61 .