نيز از آن حضرت نقل شده است كه امام حسين ( ع ) به يارانش فرمود :
« مژده باد شما را به بهشت ! به خدا سوگند پس از آنچه براى ما رخ دهد ، آنقدر كه خداوند بخواهد درنگ مىكنيم . آنگاه خداوند ما و شما را بيرون مىآورد تا قائم ما پيروز شود و از ستمكاران انتقام بگيرد ! و من و شما آنان را در غل و زنجير و شكنجههاى گوناگون مىبينيم . »
به وى گفتند : اى فرزند رسول خدا قائم شما كيست ؟ « فرمود : نسل هفتم فرزندم محمد بن على الباقر ، و او حجة بن الحسن على بن محمد بن على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على فرزند من است . او كسى است كه براى مدتى طولانى غايب مىشود . آنگاه ظهور مىكند و زمين را از عدل و داد پر مىكند ، همان گونه كه از ستم و بيداد پر شده است . . . » « 1 »
فرمان امام براى كندن خندق پيرامون اردوگاه
آنگاه امام حسين ( ع ) فرمان داد گودالى خندق مانند پيرامون لشكرش كندند و آن را از هيزم پر كردند ؛ و فرزندش على ( ع ) را با سى سوار و بيست پياده فرستاد تا آب بياورند و اينان بسيار بيمناك بودند . « 2 » در آن حال امام حسين ( ع ) اين شعر مىخواند :
اى روزگار ، اف بر دوستى تو
چه بامدادان و شبانگاهان
كه ياران و دنيا جويان را كشتهاى
و روزگار عوض نمىپذيرد
فرمان به دست پروردگار جليل است
و همه زندگان راه مرا مىپيمايند
هامش
( 1 ) - مقتل الحسين ، مقرم ، به نقل از اثبات الرجعه ؛ و ر . ك : اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 569 ، باب 32 ، فصل 44 ، شماره 681 ، به نقل از اثبات الرجعه ، فضل بن شاذان ، معجم احاديث المهدى ، ج 3 ، ص 181 - 182 ، شماره 704 .
( 2 ) - بدون شك اين عبارت با حقيقت ثابت و مشهور در باره شجاعت ياران امام ( ع ) و آرامشى كه از آن برخوردار بودند منافات دارد . به ويژه آنكه پس از ديدن جايگاههاشان در بهشت براى رويارويى دشمن شتاب ورزيدند .