را تكان مىدهد و در راستايى كه خود حسين خواسته است به حركت درمىآورد ، خفه شود . نيز آن حضرت كوشيد تا آن رويدادهاى فاجعه آميز در روز روشن و نه در تاريكى شب جريان يابد تا گواهان بيشترى بر روند آن شاهد باشند و دشمن نتواند بر اين وقايع دردناك پرده بيندازد و سرپوش بنهد ؛ و اين همان هدف نهفته در پس اهداف تبليغاتى است كه امام ( ع ) عصر تاسوعا از دشمن خواست كه تا با مداد عاشورا به وى مهلت دهند . « 1 »
آرى اين عامل - هر چند كه از جمله پيشبينىهاى نقشه جنگى به ويژه به نسبت نيروى محاصره شده در منطقهاى محدود و تنگ بود - اما نخستين و مهمترين عامل نقشه تبليغاتى بود . به ويژه نسبت به امامى كه اطاعتش واجب است و اينك همراه گروهى از ياران الهى خويش مظلوم واقع شده است . آن حضرت مىخواست كه براى امت اسلامى - و همه جهانيان - از حقانيت و شايستگى و مظلوميت خويش و نيز از وحشيگرى و عدم مراعات و پايبندى دشمنش به موازين اخلاقى پرده بردارد .
بنابراين ناگزير بايد وقوع اين حادثه بزرگ در روز مىبود كه مردم در نيمروز گرد آيند ؛ « 2 » تا بر جزئيات اين جنايت گواه باشند و همه پيامها فريادها و استدلالهاى الهى را از زبان امام ( ع ) و ياران بزرگوارش بشنوند ؛ سپس بنگرند كه چگونه فريادهاى امام به جايى نمىرسد و در روز روشن ببينند كه چگونه چنگالهاى پستى و رذيلت بر پيكر پاك فضيلت فرو رفته است و چگونه گنجينه اسرار الهى در زير سم اسبان در هم مىشكند و چگونه جمعيت نيكان نابود مىگردد و سرها بريده مىشود و كودكان كشته مىشوند و چگونه تيرهاى كينهجوى گمراهى حتى بر گلوى كودك شيرخوار مىنشيند و چگونه چادرها آتش زده مىشود ! و زنان غارت مىشوند و بار و بنه به تاراج مىرود . . . و نيز ديگر جزئيات جنايتكارانه و فاجعهآميزى كه مردم در نيمروز ديدند و گواهان مشاهده كردند و در ميان مردم و تاريخ دهان به دهان گشت .
هامش
( 1 ) - ر . ك : جلد اول : امام حسين ( ع ) در مدينه منوره .
( 2 ) - « و ان يحشر الناس ضحى » ( سوره طه ( 20 ) ، آيه 59 ) . آيه شريفه از زبان حضرت موسى در هنگامى استكه با ساحران قرار گذاشت كه روز رويارويى عيد باشد كه همه مردم در نيمروز گرد آمده باشند . مقصود حضرت اين بود كه همه مردم به روشنى ببينند كه چگونه عصايش دروغ ساحران را مىبلعد ؛ و آنگاه داستان شكست فرعون را براى هم بازگو كنند .