ولى در اينجا ملاحظه مىكنيم كه امام ( ع ) حتّى پس از زباله پيوسته يارانش را آزمايش مىكند و حقيقتى را كه به خواب ديده است ، براى آنان بازگو مىكند . هدف از اين كار پاكسازى كامل كاروان حسينى از افراد دو دل ، طمعكار و عافيتطلب بود كه شايد تا آن زمان باز هم در كاروان حسينى حضور داشتند . هدف ديگر اين بود كه بر يقين افراد بابصيرت و پاكنيّت افزوده شود و ارادهء آنها براى كشته شدن محكمتر گردد و از درگاه خداوند پاداش بيشترى دريافت كنند و مرتبهشان تا اعلا علييّن بالا رود . همچنين شايد امام مىخواست - كه در ضمن اين كار - از وحشىگرى و پافشارى دشمن بر قتل وى پرده بردارد . وحشىترين فرد آنان كه بر كشتن حضرت پاى مىفشرد همان مرد ابلق يعنى شمر بن ذىالجوشن عامرى ملعون بود .
12 - شراف « 1 »
شيخ مفيد گويد : « سپس در بطن عقبه حركت كرد تا آن كه در شراف فرود آمد . سحرگاهان به جوانان خويش فرمود كه آب برگيرند و آنها فراوان برگرفتند . . . » « 2 »
تاريخ دربارهء رويدادهاى منطقهء شراف جز اين چيزى نمىگويد . فرمان امام ( ع ) به جوانانش ، مبنى بر هرچه بيشتر برداشتن آب ، حاكى از آن است كه امام ( ع ) ، پيش از وقوع رويدادها نسبت به آنها آگاهى داشت . تأثير اين كار هنگام ديدارشان با حرّ بن يزيد رياحى در رأس نيرويى با هزار سوار ، اندكى پس از شراف ، آشكار گرديد .
آرى ، مورخان نوشتهاند « 3 » كه پيش از آن نيز امام چندين بار فرمان به آبگيرى داد . شايد هم اين يكى از آداب سفر بود كه اندكى پيش از حركت از هر منزلگاهى انجام مىشد .
هامش
( 1 ) - ميان واقصه و قرعاء در هشت ميلى احساى بنى وهب ، از شراف تا واقصه دو ميل ( حدود چهار كيلومتر ) است . در آنجا بركهاى است به نام لوزه . در شراف سه حلقه چاه بزرگ است كه طول ريسمان آن كمتر از بيست قد است و آبى بسيار گوارا دارد . در آنجا چاههاى بسيارى است كه آب پاكيزه دارد و آب باران در آن جمع مىشود . ( معجم البلدان ، ج 3 ، ص 331 ) .
( 2 ) - الارشاد ، ص 206 ؛ و ر . ك : تاريخ الطبرى ، ج 3 ، ص 304 .
( 3 ) - شيخ مفيد اين مطلب را در ثعلبيه و زباله نيز نوشته است ( الارشاد ، ص 205 ) ؛ نيز ر . ك : تاريخ الطبرى ، ج 3 ، ص 303 .