2 - مشهور است كه اين قصيده را فرزدق بالبداهه در ستايش امام سجاد ، على بن الحسين در مكّه و براى مقابله با هشام بن عبدالملك سرود . البته منعى هم ندارد كه - مطابق اين روايت - فرزدق آن را بيشتر دربارهء حسين ( ع ) سروده باشد . ابيات اين قصيده براى همهء امامان اهل بيت مناسب است - و هنگامى كه خواست امام سجّاد را مدح كند بيتى را مناسب به آن افزود و خطاب به هشام بن عبدالملك گفت :
و ليس قولك من هذا بضائره * العرب تعرف من انكرت و العجم
سؤال تو كه مىپرسى او كيست ؟ به او زيانى نمىرساند ، آن را كه تو نشناختى عرب و عجم مىشناسد .
خداوند به حقيقت حال آگاهتر است .
10 - زباله « 1 »
تاريخ در اين منزلگاه وقايع مهمى را به ثبت رسانده است !
دينورى گويد : چون به زباله رسيد ، پيك محمد بن اشعث و عمر سعد نزد وى آمد و پيامى را كه مسلم خواسته بود دربارهء سرنوشت او و بى وفايى كوفيان پس از بيعت با او بنويسند ، ابلاغ كرد .
پس از خواندن نامه ، به درستى خبر يقين حاصل كرد و قتل مسلم بن عقيل و هانى بن عروه او را تكان داد . آنگاه از قتل قيس بن مسهّر صيداوى ، كه حضرت او را از بطن الرمّه فرستاده بود ، خبر داد .
گروهى از مردم منزلگاههاى ميان راه كه با وى همراه گشته بودند پندارشان اين بود كه امام بر يارانش وارد مىشود ، اما با شنيدن خبر مسلم ، از گرد آن حضرت پراكنده شدند و جز خاصّانش كسى با وى نماند . « 2 »
هامش
( 1 ) - منزلگاه مشهورى است بر سر راه مكّه از كوفه . روستايى است آباد و بازارها دارد ، ميان واقصه و ثعلبيه . ابوعبيد سكونى گويد : زباله پس از قاع ، از طرف كوفه ، پيش از شقوق قرار دارد . در آنجا دژى و مسجدى متعلق به بنى غاضره ، از بنى اسد ، وجود دارد . گفتند : زباله ناميده شد ، زيرا آب در آن نگهدارى و از آن برداشت مىشود . ( معجم البلدان ، ج 3 ، ص 129 ) .
( 2 ) - الاخبار الطوال ، ص 247 - 248 .