عبدالرحمن و عمارة بن عبيد سلولى را نيز با او همراه كرد ؛ و اين يكى از هيأتها بود .
سپس عبدالرحمن نزد حضرت بازگشت و در زمرهء يارانش بود . « 1 »
مامقانى گويد : وى يكى از كسانى بود كه حسين عليه السلام با مسلم به كوفه فرستاد . چون كوفيان بىوفايى كردند و مسلم كشته شد ، عبدالرحمن از كوفه نزد حسين عليه السلام بازگشت و همراهش بود تا آنكه به شرف شهادت و درود امام عليه السلام در دو زيارت ناحيه مقدسه و رجبيه نايل آمد . « 2 »
بنابراين عبدالرحمن بن ارحبى دو بار به امام عليه السلام پيوست . يك بار در مكه و بار دوم پس از خروجاز مكه . زيراكه قتل مسلم در اوايل خروج امام از آن شهر به عراق صورت پذيرفت .
چون روز دهم فرا رسيد ، با ديدن اوضاع اجازه ميدان خواست و حسين عليه السلام اجازه فرمود . او پيش رفت و شمشير ميان قوم نهاد و اين رجز را مىخواند :
صبراً على الاسياف والاسنة * صبراً عليها لدخول الجنة
بر شمشيرها و نيزهها شكيبايى مىورزم ، شكيبايى مىورزم ، براى ورودبه بهشت
او پيوسته جنگيد تا به شهادت رسيد . خدايش از او خشنود باد . « 3 »
در زيارت ناحيه مقدسه آمده است : « السلام على عبدالرحمن بن عبدالله بن الكدر الارحبى » « 4 » ولى در زيارت رجبيه سلام اينگونه وارد شدهاست : « السلام علىعبدالرحمن بن عبدالله الازدى » . « 5 » ظاهراً اين دو يكى هستند . زيرا در كربلا جز يك تن كه نامش عبدالرحمن بن عبدالله بوده است ، حضور نداشته است . دقت كنيد !
هامش
( 1 ) - ر . ك . ابصار العين ، ص 131 - 132 .
( 2 ) - تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 45 . ولى شوشترى يادآور شده است كه تاريخ بازگشت عبدالرحمن ارحبى نزد امام عليه السلام ، دراينكه پيشيا پساز قتل مسلم بودهاست ، بر وى معلومنيست . ( ر . ك . قاموسالرجال ، ج 6 ، ص 123 ) .
( 3 ) - ابصار العين ، ص 132 .
( 4 ) - الاقبال ، ج 3 ، ص 79 .
( 5 ) - بحار ، ج 98 ، ص 340 .