تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با كاروان حسينى از مدينه تا مدينه — صفحة 321

مساهمون:

ص٣٢١
درخت زيتون احمدى روييده‌ايد ؛ او ريشه و شما شاخه‌هاى آن هستيد . گام پيش نه كه هماى سعادت بر سرت سايه افكنده است و بنىتميم فرمانبردار تواند و مانند شتران تشنه به طرف آبگاه گردن مىكشند . بنى سعد نيز فرمانبردار تواند و كدورت سينه‌هاشان را با آب زلال محبت تو شستشو داده‌اند . امام عليه السلام پس از خواندن نامه فرمود : « خداوند در روز ترس ، تو را ايمن دارد و عزيز گرداند و روز تشنگى بزرگ ، سيرابت سازد » . « 1 » در روايت ابن نما آمده است : هنگامى كه فرد ياد شده آماده رفتن نزد حسين عليه السلام شد ، پيش از حركت ، خبر شهادت آن حضرت به وى رسيد ؛ در نتيجه به خاطر از دست دادن يارى حضرت جزع و بىتابى مىكرد . « 2 »

درنگ و تأمل

1 - امام حسين عليه السلام يك نامه را هم به سران اخماس و هم اشراف بصره فرستاد و طبرى يادآور مىشود « 3 » كه امام عليه السلام به مالك بن مسمع بكرى ، احنف بن قيس ، منذر بن جارود ، مسعود بن عمرو ، قيس بن هيثم و عمرو بن عبيدالله بن معمر نامه نوشت . ولى در هيچ جاى تاريخ نيامده است كه يك تن از اينان به نامهء امام پاسخ داده باشد و يا آنكه پاسخ در خور ستايشى داده باشد . احنف بن قيس در پاسخ امام او را به شكيبايى سفارش كرد ؛ و اينكه آنهايى كه يقين ندارند او را از راه درست به در نبرند ! منذر بن جارود نامه و پيك را تسليم ابن‌زياد كرد كه پيك را كشت ! مالك بن مسمع بكرى ، تمايلات اموى داشت « 4 » و درباره پاسخ وى به امام در تاريخ چيزى نيامده است ! قيس بن هيثم گرايش عثمانى داشت و تا پايان عمرش از اهل بيت دورى مىجست . « 5 » درباره پاسخ قيس بن
هامش
( 1 ) - اللهوف ، ص 110 ؛ مثيرالاحزان ، ص 27 - 29 . ( 2 ) - مثير الاحزان ، ص 29 . ( 3 ) - تاريخ طبرى ، ج 3 ، ص 280 ؛ و ر . ك . الفتوح ، ج 5 ، ص 42 . ( 4 ) - ر . ك . زندگينامه او در فصل اول ، ص 32 . ( 5 ) - ر . ك . زندگينامه وى در فصل اول ، ص 34 - 35 .