مؤيد اين حقيقت سخن آن حضرت به مؤمنان جن است كه آمدند و به حضرت عرض كردند : اى مولاى ما ، ما شيعه و ياور شماييم ، هر فرمانى داريد بفرماييد . اگر فرمان بدهى كه همه دشمنانت را تا همين جا هستى به قتل برسانيم ، چنين مىكنيم . « 1 » حضرت براى آنان آرزوى پاداش نيك كرد و فرمود : « اگر من در جاى خويش مىماندم ، اين مردمِ تيرهبخت چگونه امتحان و آزمايش مىشدند ؟ و چه كسى در قبر به جاى من مىخوابيد ؟
و حال آنكه مكان بارگاه مرا خداوند در روز گستردن زمين برگزيد و آن را پناهگاه شيعيان و دوستان ما قرار داد . در اين مكان اعمال و نمازهاشان قبول مىشود و دعايشان اجابت مىگردد . شيعيان ما در اين مكان سكونت مىگزينند و در دنيا و آخرت مايهء امن و امانشان است . » « 2 »
مقصود حضرت از « از ميان رفتن پاداش » اين است كه بدون ترديد پاداش هر كارى با نيت ، درجه مشقت و ميزان تأثير آن مرتبط است . بدون شك كارى كه از راه معجزه و خرق عادت مىشود ، از حيث مشقتى كه دارد همانند كارى كه در چارچوب سنتهاى طبيعى انجام مىشود نيست ! همان طورى كه تأثير و پيروزى مترتب بر شهادت آن حضرت بزرگترين تأثير را نسبت به اسلام و امت اسلامى و انسانيت به طور عام و انسان مسلمان به طور خاص دارا بود . شايد سرّ گفتار رسول خدا صلى الله عليه و آله به آن حضرت كه فرمود :
« اى حسين بيرون رو . چرا كه خداوند اراده كرده است كه تو را كشته ببيند » . « 3 » و اينكه فرمود : « تو در بهشت درجاتى دارى كه جز با شهادت به آنها نمىرسى . » ، « 4 » همين باشد .
هامش
( 1 )
- لهوف ، ص 129 ، حاشيه .
( 2 ) - همان .
( 3 ) - لهوف ، ص 28 . يادآور مىشود كه اين برداشت به حسب فهم قاصر ما است . بدون شك معانى ديگرىنيز دارد كه از فهم قاصر ما بيرون است .
( 4 ) - امالى صدوق ، ص 130 ، مجلس 30 ، شماره 1 . علامهء مجلسى در بحار ( ج 45 ، ص 74 ) درباره اين سخن حضرت « اگر نبود تقارب اشياء » گفته است : يعنى نزديكى اجلها يا وابستگى اشيا به اسباب به حسب مصالح يا آنكه مصالح سبب نزديكى فرج و غلبه اهل حق مىشود در حالى كه هنوز وقتش فرا نرسيده است . در برخى نسخهها به جاى « تقارب » ، « تفاوت » آمده است كه به معناى فضيلت و ثواب مىباشد .