پيوستن دو پسر عبدالله ، يعنى عون و محمد به امام عليه السلام : « 1 » از ظاهر قراين و شواهد تاريخى چنين بر مىآيد كه آن دو همراه پدرشان بودند . سپس به امام پيوستند و پس از خروج كاروان حسين از مكه ، با اطلاع و اجازهء پدرشان بدان ملحق گشتند . شيخ مفيد گويد : هنگامى كه عبدالله جعفر از او نوميد گشت ، به پسرانش يعنى عون و محمد فرمان داد كه ملازم ركاب حضرت باشند و با او بروند و در راه او جهاد كنند . آنگاه خودش همراه يحيى بن سعيد به مكه بازگشت . « 2 »
مطابق روايت طبرى و مفيد « 3 » ، فرزندان عبدالله يعنى عون و محمد پيش از آن حامل نامه پدرشان به امام عليه السلام بودند . هرچند كه سياق داستان مطابق روايت الفتوح چنين است كه او فرزندانش را همراه نامه ، از مدينه به مكه ، نزد امام عليه السلام فرستاد . « 4 » ابن صباغ نيز بر همين باور است و در الفصولالمهمه مىنويسد : « آنگاه نامههايى از اهل مدينه از عبدالله جعفر به دست پسرانش ، عون و محمد ، و از سعيد بن عاص و گروهى از بزرگان مدينه ، به امام عليه السلام رسيد . » « 5 »
فرستادن عون و محمد توسط عبدا . . . بن جعفر رضى الله عنه براى جهاد و شهادت در ركاب امام عليه السلام ، دليل روشنى است بر اينكه قيام حسينى مورد تأييد وى بوده است . دقت در اين موضوع نشان مىدهد كه عبدالله جعفر در اصل تأييد قيام و در اصل مخالفت با رفتن حضرت به عراق ، با ابن حنفيه و ابنعباس مشترك است .
از جمله روايتهاى كاشف از تأييد قيام امام عليه السلام ، نقل شيخ مفيد است كه مىنويسد :
يكى از غلامان عبدالله جعفر بر وى وارد شد و شهادت پسرانش را تسليت گفت . عبدالله
هامش
( 1 ) - مادر عون ، زينب دختر على عليه السلام و مادر محمد ، خوصاء دختر حفصة بن ثقيف بن ربيعة . . . بن بكر بن وائلبود ( ر . ك . ابصار العين ، ص 75 - 77 ) .
( 2 ) - الارشاد ، ص 219 .
( 3 ) - تاريخ طبرى ، ج 3 ، ص 297 و الارشاد ، ص 219 .
( 4 ) - الفتوح ، ج 5 ، ص 75 و مقتل خوارزمى ، ج 1 ، ص 311 .
( 5 ) - فصول المهمه ، ص 187 ؛ نور الابصار ، ص 258 . ولى ابن عبدربه ، طبق عادت خود در قلب حقايق ، در كتابش مىنويسد : « عبدالله جعفر پسرانش ، عون و محمد ، را فرستاد تا حسين را باز گردانند ! ولى از بازگشتن خوددارى ورزيد و پسران عبدالله جعفر نيز با او رفتند » . ( عقد الفريد ، ج 4 ، ص 377 ) .