خدم و حشم و خاندانش ، در حالى كه عمامهاى سياه به سر داشت و روبند زده بود ، رفت تا به كوفه رسيد . « 1 »
روايتى ديگر مىگويد : ابن زياد در حالى كه مسلم بن عمرو باهلى ، منذر بن جارود و شريك حارثى و عبدالله بن حارث بن نوفل و پانصد تن از نخبگان بصره وى را همراهى مىكردند ، با شتاب رهسپار كوفه گشت . او چنان با جديت حركت مىكرد كه به افتادن يارانش توجه نداشت شريك بن اعور و عبدالله بن حارث براى به تأخير افكندن ورود او به كوفه خود را بر زمين انداختند . ولى ابن زياد از بيم آن كه مبادا حسين عليه السلام پيش از او به كوفه برسد ، هيچ توجهى به آنان نكرد . چون به قادسيه رسيد ، غلامش ، مهران ، نيز بر
هامش
( 1 ) - ارشاد ، ص 206 ؛ مزّى در تهذيب الكمال گويد : چون خبر حركت حسين عليه السلام در كوفه به عبيدالله زياد رسيد ، همراه دوازده تن ديگر سوار بر استر بيرون آمد تا به كوفه رسيد .