وى را به نام برادر خود ، « جعفر » ناميد « 1 » . به گفتهء سيره‌نگاران : وقتى عبد اللّه و عثمان برادران تنى عباس به شهادت رسيدند ، وى [ برادر ديگرش ] جعفر را خواست و به دو فرمود : به ميدان جنگ بشتاب تا تو را مانند دو برادرت كشته ببينم و از آن جايى كه صاحب فرزند نيستيد [ و نسل امير المؤمنين از ناحيهء شما قطع مىشود ] اجر و پاداش من در مصيبت شما در پيشگاه خدا فزونى مىيابد ، او به پيش تاخت و بر دشمن يورش برد و شمشير ميان آن‌ها گذاشت و مىگفت :

يعنى : من جعفرم و صاحب افتخارات ، فرزند على نيك كردار و بخشنده . به گفتهء ابو الفرج : خولى بن يزيد اصبحى بر او حمله كرد و او را به شهادت رساند « 3 » . ابو مخنف مىگويد : بلكه هانى بن ثبيت كه برادرش را كشت ، وى را به شهادت رساند « 4 » .

نام او « محمد اصغر يا عبد اللّه » و مادرش ليلى دختر مسعود بن خالد بن مالك بن ربعى بن سلمى « 5 » بن جندل بن نهشل بن دارم بن مالك بن حنظلة بن زيد مناة بن تميم و مادر ليلى عميره دختر قيس بن عاصم بن سنان بن خالد بن منقر سيّد اهل الوبر بن عبيد بن حارث ، به نام مقاعس است ، مادر عميره ، عناق دختر عصام بن