رفت ، وقتى به كربلا رسيد قبل از شروع جنگ به امام حسين عليه السّلام پيوست و همواره ملازم ركاب آن حضرت بود تا اينكه در نخستين « 1 » حملهء دشمن ، در مقابل حضرت به فيض شهادت نايل گشت .
زهير بن سليم ازدى
وى از جمله كسانى بود كه در شب دهم محرم هنگامى كه دشمن را مصمّم بر جنگ با ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام ديد ، به ياران آن حضرت پيوست و در نخستين حملهء دشمن ، به شهادت رسيد « 2 » . فضل بن عباس بن ربيعة بن حارث بن عبد المطلب ، آنگاه كه در اشعار خود اعمال بنى اميه را مورد نكوهش قرار مىدهد ، از زهير ياد مىكند :
أرجعوا عامرا و ردّوا زهيرا * ثم عثمان فارجعوا غارمينا
و أرجعوا الحرّ و ابن قين و قوما * قتلوا حين جاوروا صفّينا
اين عمرو و أين بشر و قتلى * منهم بالعراء ما يدفنونا
يعنى : عامر و زهير و آنگاه عثمان را غرامت زده بازگردانيد . حرّ و زهير بن قين و كسانى را كه در نبرد صفين شركت داشته و به شهادت رسيدند نيز برگردانيد . عمرو و بشر و شهدايى كه در بيابان مانده و به خاك سپرده نشدند ، كجايند ؟ .
منظورش از عامر ، زهير ، عثمان ، حرّ ، ابن قين ، عمرو ، بشر ، عامر عبدى ، زهير بن سليم ، عثمان برادر حسين عليه السّلام ، حرّ رياحى ، زهير بن قين ، عمرو صيداوى و بشر حضرمى است .
هامش
( 1 ) . ر . ك : بحار الانوار : 45 / 73 .
( 2 ) . بحار الانوار : 45 / 64 ؛ مستدركات علم رجال الحديث : 3 / 440 ؛ مناقب : 4 / 113 .