وى ، عمرو بن قرظة بن كعب بن عمرو بن عائذ بن زيد مناة بن ثعلبة بن كعب بن خزرج انصارى خزرجى كوفى و از صحابه « 1 » و راويان حديث تلقى مىشد . او از ياران امير المؤمنين عليه السّلام بود و در كوفه اقامت گزيد . در جنگ‌هاى آن حضرت در كنار آن بزرگوار جنگيد . امير المؤمنين عليه السّلام او را به فرمانروايى فارس گماشت و در سال 51 هجرى به ديدار معبود شتافت . وى ، نخستين كسى بود كه در كوفه برايش نوحه‌سرايى انجام گرفت ، فرزندانى پس از خود به يادگار نهاد كه معروف‌ترين آنان عمرو و على بودند . عمرو قبل از مانع‌تراشى دشمن براى امام حسين عليه السّلام پيش از آغاز جنگ ، در كربلا حضور ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام شرفياب شد ، امام عليه السّلام قبل از اينكه شمر بن ذى الجوشن ، به كربلا اعزام شود ، عمرو را براى گفتگويى كه ميان خود و عمر سعد صورت مىگرفت ، نزد ابن سعد مىفرستاد و او پاسخ عمر را نزد امام مىآورد كه با ورود شمر ، اين ارتباط قطع شد .