وى ، يكى از شخصيّت‌هاى برجستهء كوفه و از ارادتمندان خالص اهل بيت عليهم السّلام به شمار مىآمد . ابو خالد در كنار مسلم دست به قيام زد تا آنكه كوفيان به دو خيانت ورزيدند و چارهاى جز مخفى شدن نديد . زمانى كه از شهادت « قيس بن مسهّر » اطلاع يافت و پى برد كه وى اعلان نموده حسين عليه السّلام در منطقهء « حاجر » ، به سر مىبرد ، به اتفاق غلامش سعد و مجمّع عائذى و پسرش و جنادة بن حارث سلمانى ، به سوى حضرت حركت كرد و پسرى نوجوان از نافع بجلى با اسب خود به نام « كامل » در پى آنان راه افتاد و آن را يدك مىكشيدند و طرمّاح « 1 » بن عدى طايى را كه براى خريد لوازم خانوادهاش به آنجا آمده بود ، به عنوان راهنماى خود انتخاب كردند . طرمّاح آنان را از بيراهه حركت داد و به دليل اينكه مىدانستند راه‌ها بسته است ، به سرعت هر چه تمامتر طى مسير نمودند تا به نزديكى ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام رسيدند ، طرماح بن عدى ، عوض آواى شتران ، برايشان اين اشعار را مىخواند :