در طى راه قريهء سركمرى طرف چپ ما قرار داشت . خانههاى اين آبادى كه به شكل مكعب مشرف بر يكديگر ساخته شده بىشباهت به كعبتين نرد نيست ، اين خانهها را در امتداد دامنهء كوهى يكى بالاتر از ديگرى ساختهاند و رودخانهاى به فاصلهاى قريب به بيست متر از پايين آن مىگذرد كه كموبيش درخت اطراف آن را گرفته ، چند قدم بعد كوه عظيمى منظرهء اين آبادى را از نظر ما محو كرد .
بعد از تمام كردن اين منزل بين راه كه با وجود مناظر تازه و دلفريب يكى از خسته كنندهترين منازل بود بالاخره به آبادى خمارخان رسيديم ، شاه كه هنوز از نقاهت تب چند روز پيش كاملا انتعاش حاصل نكرده شخصا خسته بود به همين جهت دستور داد كه سه روز در اينجا كه وسايل پذيرايى كافى نيز دارد اردو بزنند و استراحت كنيم .
هر كس به ميل خود منزلى كه در سايه يا آفتاب بود اختيار كرد ، اكثر در درهء پردرختى منزل كردند ولى من چادرهاى خود را در وسط مزارع در بالاى زمينى كه اندكى نشيب داشت زدم تا از آنجا بتوانم فضاى اطراف و خمارخان را كه در آن طرف دره قرار داشت با قلعهء مجزاى آن به خوبى ببينم .
در نزديكى ما چهار آبادى است به همين جهت كار تهيهء سورسات اشكالى ندارد ولى بدبختى در اينجاست كه چون محصول برداشته نشده چنان كه همه وقت اتفاق مىافتد بين زارعين و نوكران شاه نزاع در گرفت زيرا كه اين جماعت چون عادت ندارند كه عليق چهارپايان خود را از زارعين بخرند به غارت محصول دست ايشان مشغول مىشوند .
21 ژوئن - 25 ذى القعده
بعد از آنكه اطلاعاتى راجع به راه به دست آوردم صبح زود با اسب حركت كردم .
حركت با اسب بسيار خوب بود چه بسيارى از كسانى كه به كالسكه سوار شده بودند پشيمان شدند و يكى از همكاران ايرانى من كه كالسكهاش برگشت به زمين افتاده و پايش زير آن مانده بود .
راه در ميان كوه پيچ و خم زياد دارد و پرتگاههاى آن زياد و در بعضى مواضع عينا در حكم كوچهء باريكى است . پس از دو ساعت سربالايى ناگهان افق باز و جلگهء مستطيل و