رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 94

ادعيه ، و چه در زيارات در هيچ يك از آنها مگر يكى يا دو كه نوشته مىشود تصريح به اسم سامى آن جناب نشده ، و از روات وعلما احدى زبان به آن نگشوده . پس ظاهر حرمت تسميه ء آن جناب است مطلقاً ، چنان كه مذهب صدوق ( قدّس سرّه ) است و به آن تصريح كرده است در باب ما روى عن سيّدة النساء من حديث صحيفه از كتاب كمال الدين ، و در آنجا از جابر بن عبد الله روايت كرده است كه به خدمت حضرت سيّدة النساء ( سلام الله عليها ) رسيدم به جهت تهنيت تولَّد امام حسين ( عليه السّلام ) ، ديدم صحيفه درخشنده در دست مبارك او است ، عرض كردم : اين صحيفه چيست ؟ فرمود : در آن اسماء ائمّه از ولد من است ، عرض كردم : بنماى به من ببينم ، فرمود : يا جابر اگر نهى نشده بود مىنمودم ، و ليكن مأذونى از ظاهر آن باطن او را ملاحظه كنى ، جابر مىگويد : پس خواندم آن را ، پس در آن بود أبو القاسم محمّد بن عبد الله المصطفى أمّه آمنة بنت وهب ، و همچنين هر يك از ائمّه را نام برده إلى أن قال : ابو القاسم محمّد بن الحسن ، هو الحجّة القائم أمّه جارية اسمها نرجس . بعد از نقل اين حديث صدوق مىگويد : قال مصنّف هذا الكتاب : جاء هذا الحديث هكذا بتسمية القائم ( عليه السّلام ) والَّذي اذهب اليه ما روى في النهى عن تسميته . ( 1 ) و ظاهر اين است كه مذهب كلينى وشيخ طوسى نيز همين است ، چه صاحب كافى احاديث منع از تسميه را بلا ذكر معارض روايت كرده ، ( 2 ) واو وشيخ در كتاب صيام در باب ادعيه ء هر روز و شب ماه رمضان در كافى وتهذيب دعايى از براى شب قدر نقل مىكند به اين نوع كه : « يقول بعد تحميد الله تعالى والصلاة على النبيّ وآله : اللهمّ كن لوليّك فلان بن فلان في هذه السّاعة وفي كلّ ساعة وليّا وحافظاً وناصراً ودليلًا وقائداً وعوناً [ و عيناً ] ، حتّى تسكنه ارضك طوعاً وتمتّعه فيها طويلًا » . ( 3 ) و در كتاب كافى روايتى به سند متّصل از كرّام از حضرت صادق ( عليه السّلام ) به اين نحو