رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 352

شده است به خوبى مردمان گفتن ، مثل حديث ابن عمّار كه گذشت . و در كتاب كافى از جابر از حضرت باقر ( عليه السّلام ) مروى است كه فرمودند : « قولوا للنّاس أحسن ما تحبّون أن يقال فيكم » ( 1 ) يعنى در حقّ مردم بگوييد بهترين چيزى را كه دوست داريد در حقّ شما گفته شود . و در حديث صحيح از اسحاق بن عمّار مروى است كه شنيدم از حضرت صادق ( عليه السّلام ) كه فرمود : حضرت پيغمبر ( صلَّى الله عليه وآله ) : « يا معشر من أسلم بلسانه و لم يخلص الايمان إلى قلبه لا تذمّوا المسلمين ولا تتبّعوا عوراتهم . . » ( 2 ) ومراد به عورات عيوب است ، هم چنان كه معصوم ( عليه السّلام ) تفسير فرمودند ، يعنى اى كسانى كه به زبان اسلام آورده ايد و ايمان به دلهاى شما نرسيده است ، بدى مسلمين را نگوييد وتفحّص از عيوب وبديهاى ايشان مكنيد . علاوه بر اينها اين كه بر مؤمن لازم است كه هر گاه به منكرى از كسى برخورد آن را بر حملهاى صحيح قرار دهد ، و تا ممكن باشد حمل به غير صحيح نكند ، بلكه وارد شده است كه : هر گاه پنجاه شاهد عادل هم شهادت بدهند قبول مكن . در كتاب كافى مروى است از محمّد بن فضيل از حضرت كاظم ( عليه السّلام ) كه راوى به ايشان عرض كرد : « جعلت فداك : الرجل من اخواني يبلغني عنه الشيء الَّذي اكرهه ، فأسأله عن ذلك فينكر ذلك ، وقد أخبرني عنه قومٌ ثقات ؟ فقال : يا محمّد كذّب سمعك وبصرك عن أخيك فإن شهد عندك خمسون قسامة ، وقال لك قولًا فصدّقه وكذّبهم . . » ( 3 ) يعنى : فداى تو شوم مردى از اخوان من مىرسد به من از او چيزى كه خوش ندارم او را پس سؤال مىكنم از آن مرد از كيفيّت آن امر ، پس انكار مىكند آن امر را و حال اين كه خبر داده اند به من از آن جماعتى كه ثقه وعادلند ، پس حضرت فرمودند كه : يا محمّد تكذيب بكن گوش و چشم خود را در شنيدن وديدن عيب برادر خود ، پس اگر شهادت بدهند در نزد تو پنجاه نفر كه عدد قسامه باشد ، و آن برادر منكر باشد ، پس تو تصديق بكن او را وتكذيب بكن آن پنجاه نفر را .