رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 266

سلام او را مىرسانند ، ( 1 ) و اگر آن حضرت در آسمانها يا فوق آسمانها در بهشت خلد بودى فرق ميان سلام كننده در نزد قبر وغيره در اين خصوص نبودى و بايد در حقّ هر دو بفرمايند كه : مىشنود يا به او مىرسانند . وجه يازدهم : اين كه ثابت و در ميان علما مشتهر است كه ارواح مؤمنين در جنّات دنيا مىباشند ، و در اخبار وارد شده كه در عالم برزخ در خدمت پيغمبر وائمّه به سر مىبرند ، هم چنان كه در كتاب محاسن برقى مروى است كه حضرت فرمود كه : چون شيعه را وقت مردن رسيد به او مىگويند : أقدم على رسول الله وعلىّ والحسن والحسين ، ( 2 ) يعنى بيا به نزد رسول خدا وعلى وحسن وحسين . و در حديثى ديگر وارد است كه به مؤمن نموده مىشود در وقت مردن منزل او ، ومىبيند محمّد وعلى وآل طيّبين ايشان را ، وخطاب به او مىرسد كه : نمىخواهى به اينجا آيى ، وايشان همنشينان وانيسان تو باشند ؟ ( 3 ) پس معلوم مىشود كه ايشان نيز در بهشتهاى دنيويّه مىباشند . ومخفى نماند كه مؤيّداتى ديگر نيز از براى بودن ارواح مقدّسه ء ايشان در جنّات دنيويّه هست ، اگر چه جمع آنها با بودن در بهشت خلد ممكن است ، امّا ظاهر از اجتماع همه آن است كه بودن در بهشت دنياست ، مثل قول خداى تعالى : * ( وإِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ ) * . ( 4 ) و در احاديث تعزّى خضر در مصيبت پيغمبر ومصيبت حضرت امير المؤمنين ( عليه السّلام ) وارد شده كه اين آيه را در شأن ايشان خواند .