رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 260

بلاد هند را فتح كنم . ( 1 ) ونيز در كتاب منتخب البصائر از حضرت صادق ( عليه السّلام ) مروى است كه امير المؤمنين ( عليه السّلام ) رجوع [ نمايد ] با رسول الله ، واو خليفه باشد در زمين ، و ساير ائمّه عاملان او باشند در اطراف زمين ، تا عبادت حق تعالى كرده شود آشكارا چنانچه پيشتر پنهان عبادت كرده بودند ، واضعاف آن عبادت خواهد شد ، و حق تعالى به پيغمبرش خواهد داد به قدر پادشاهى جميع اهل دنيا از روزى كه خدا خلق كرده است دولتهاى دنيا را تا روزى كه دولتهاى ديگران بر طرف شود . وشيخ مفيد وشيخ طوسى به سندهاى معتبر از حضرت باقر ( عليه السّلام ) روايت كرده اند كه فرمود : به خدا سوگند كه مردى از ما اهل بيت پادشاهى خواهد كرد بعد از وفاتش سيصد و نه سال ، گفتم : اين چه وقت خواهد بود ؟ فرمود : بعد از آن كه حضرت قائم از دنيا برود . ( 2 ) و در كتاب بشارت سيّد علىّ بن طاوس روايت كرده است كه : مجموع عمر دنيا صد هزار سال است ، بيست هزار سال دولت ساير مردم است ، و هشتاد هزار سال دولت ايّام آل محمّد ( صلَّى الله عليه وآله ) . ( 3 ) و در اخبار بسيار تصريح به رجعت هر يك از ائمّه وزمان پادشاهى ايشان شده كه ذكر آنها در اين رساله گنجايش ندارد ، پس اگر بعد از وفات در جنّت خلد مقام داشتندى تحقّق اين معنى محال بودى ، چنانچه در احاديث سابقه در حقّ آدم مذكور شد . وجه دوّم : اين كه اخبار بىشمار و احاديث بسيار وارد شده در خصوص محزون شدن واندوهناك شدن حضرت رسول وامير المؤمنين وفاطمه و امام حسن ( عليهم السّلام ) در شهادت حضرت امام حسين ( عليه السّلام ) وگريستن ايشان به حدّى كه از اجتماع آن اخبار ، علم به اين