رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 258

و از آن جمله در سوره ء كهف مىفرمايد : * ( كانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا خالِدِينَ فِيها لا يَبْغُونَ عَنْها حِوَلًا ) * . ( 1 ) و در سوره ء فرقان مىفرمايد : * ( قُلْ أَذلِكَ خَيْرٌ أَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ ) * . ( 2 ) و در سوره ء فاطر مىفرمايد : * ( جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها ) * . إلى قوله تعالى : * ( الَّذِي أَحَلَّنا دارَ الْمُقامَةِ مِنْ فَضْلِه ِ لا يَمَسُّنا فِيها نَصَبٌ ) * . ( 3 ) و در سوره ء واقعه مىفرمايد : * ( لا مَقْطُوعَةٍ ولا مَمْنُوعَةٍ ) * . ( 4 ) و از آن جمله در قريب به پنجاه آيه ( 5 ) وصف بهشت شده به اين كه خالدين فيها ، و در چندين آيه مىفرمايد . : * ( هُمْ فِيها خالِدُونَ ) * . ( 6 ) وامّا اخبار : پس شيخ صدوق در كتاب علل الشرائع روايت كرده است به سند متّصل از حسين بن بشّار از حضرت صادق ( عليه السّلام ) كه راوى از آن حضرت سؤال از بهشت آدم كرد ؟ فرمود : جنّة من جنان الدنيا تطلع فيه الشمس والقمر ، ولو كانت من جنان الخلد ما خرج منها ابداً ، ( 7 ) يعنى فرمود كه : بهشت آدم بود از بهشتهاى دنيا كه در آنجا ماه و خورشيد طلوع مىكردند ، و اگر بهشت خلد مىبود هر گز از آنجا بيرون نمىآمد . وبعينه همين روايت را شيخ اقدم ثقة الاسلام در كتاب كافى به اسناد خود از حسين بن ميسر روايت نموده . ( 8 ) وشيخ بزرگوار على بن ابراهيم نيز در تفسير خود از حضرت صادق ( عليه السّلام ) نزديك به