رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 165

در حديث طولانى كه مختصر آن ، آن است كه حضرت امام حسين ( عليه السّلام ) پيش از شهادت خود خطبه اى خواند ، و در آن خطبه از رجعت خود خبر داد وفرمود كه : بعد از آن اين قدر در زمين بمانم كه خدا خواهد ، و حضرت امير المؤمنين شمشير پيغمبر به من دهد وبفرستد مرا به مشرق و مغرب عالم تا به هند رسم ، و جميع شهرهاى هند را فتح كنم ، پس حضرت امير المؤمنين لشكر به بصره فرستد ، ولشكر به جانب شهرهاى فرنگ فرستد كه همه را فتح كند . ( 1 ) و از آن جمله در احاديث معتبره كه بعضى از آنها در تفسير آيه مباركه ء : * ( إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى مَعادٍ ) * ( 2 ) وارد است رسيده است كه حضرت صادق ( عليه السّلام ) فرموده است كه : والله دنيا منقضى نشود تا حضرت رسول وامير هر دو به دنيا برگردند و در نجف اشرف يكديگر را ملاقات كنند ، و در آن جا مسجدى بنا كنند كه دوازده هزار در داشته باشد . ( 3 ) و از آن جمله در كتاب اصول خمسه مروى است كه شهر كوفه اين قدر بزرگ شود كه متّصل به كربلا گردد . و در تحفة المجالس از ابن بابويه وابن قولويه وغيرهما از حضرت صادق ( عليه السّلام ) روايت كرده است كه حضرت صاحب ( عليه السّلام ) در پشت كوفه مسجدى بنا كند كه هزار در داشته باشد ، و از پشت قبر امام حسين نهرى به طرف نجف اشرف جارى سازد كه آبش به درياى نجف ريزد ، و در آن پلها وآسياها ساخته شود . و از آن جمله در احاديث بسيار وارد شده كه از براى حضرت امير المؤمنين رجعتهاى متعدّده خواهد بود . و همچنين در احاديث متكثّره رسيده است : يازده مهدى از اولاد امام حسين خواهند بود .