رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 125

« وقد رآه غير واحد من النّاس وشاهدوا منه المعجزات والكرامات ، ولهم قصص وحكايات إلى أن قال : و من النّاس من وصل في بعض اسفاره إلى بلدته ورآه فيها ، وسمع منه الحديث و شاهد منه الاعاجيب » ( 1 ) . وبالجمله ، ظاهر آن است كه خلَّص شيعيان وكلّ مواليان ممكن باشد به خدمت آن سيّد انس وجان برسند واصلًا امتناعى ندارد . وامّا احاديثى كه رسيده است كه هر سال در موسم حج به مكَّه حاضر مىشود ويرى النّاس ولا يرونه ويعرفهم ولا يعرفونه ( 2 ) منافاتى ندارد ، زيرا كه نشناختن مردم در آنجا حضرت را منافاتى ندارد كه شخص خاصّى در جايى به خدمت آن حضرت برسد . و همچنين آن چه از حضرت امام همام علىّ بن موسى الرضا ( عليه السّلام ) در وصف صاحب الامر رسيده كه : « لا يرى جسمه ولا يسمّى اسمه » ( 3 ) مراد اين نيست كه هيچ كس آن حضرت را نمىبيند ، زيرا كه در زمان غيبت كبرى جمعى بىشمار كه همه را صدوق در كمال الدين شمرده ( 4 ) و در احاديث وارد شده به خدمت آن سرور رسيده اند ، بلكه معنى اين احاديث آن است كه همچنين نيست كه هر كه خواهد آن حضرت را ببيند تواند ، اگر چه حضرت خود بر بعضى ظاهر شود ، چنانچه گفته مىشود كه ملك ديده نمىشود وجنّ ديده نمىشود ، و حال اين كه انبياء ملائكه را مىديدند و همچنين ائمّه ، يعنى ملائكه بر ايشان ظاهر مىشد و همچنين طوايف جنّ بر بسيارى از مردم ظاهر مىشوند ، والله سبحانه هو العالم ، والسلام على أنبيائه وأوليائه وخليفته فى ارضه .