رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 123

شيعتي من يدّعى المشاهدة ، ألا فمن ادّعى المشاهدة قبل خروج السفياني والصيحة هو كذّاب . . » ( 1 ) و ليكن اين خبر معارض است با اخبار بسيارى از ثقات كه خبر از مشاهده ء آن حضرت وشناختن آن در زمان غيبت كبرى داده اند ، هم چنان كه در اخبار جمعى از ثقات وارد شده است كه در سنه ء سبع وثلاثين وثلاثمائه كه شش سال از ابتداى غيبت كبرى گذشته بود شيخ بزرگوار جعفر بن محمّد بن قولويه ابن هشام را به نيابت خود به مكَّه فرستاد در وقتى كه حجر الاسود را قرامطه به مكَّه رد نموده بودند ، وابن هشام در وقت نصب حجر خدمت آن سيّد اولاد بشر رسيد وعريضه ء ابن قولويه را رسانيد و جواب را شنيد ومراجعت نمود . ( 2 ) و همچنين به نقل مستفيض اسماعيل بن الحسن صاحب السلعة در زمان سيّد بزرگوار رضى الدين على بن طاوس در حدود سنه ء شش صد از هجرت تقريباً در سرّ من رأى به خدمت آن جناب مشرّف شد و به بركت آن حضرت سلعه ء او رفع شد ، وخواست خدمت آن سرور برود او را منع نمودند وگفتند : چرا امام مىگويد مراجعت كن ونمىكنى ؟ ( 3 ) و ديگرى عطوه كه پدر سيّد جليل سيّد باقى كه آن نيز در قريب آن زمان بوده به خدمت آن حضرت رسيد و به بركت آن جناب از مرض صعبى كه داشت شفا يافت . ( 4 ) و ديگر ابو العبّاس ابن ميمون واسطى در سنه ء خمس وثلاثين وستمائه از جدّ خود ورّام بن أبى فراس نقل مىكند كه در روضه ء متبرّكه ء كاظمين ( عليهما السّلام ) به خدمت آن حضرت رسيد ( 5 ) ، و غير از اينها آن چه به طول مىانجامد .