باب سوم در مذمت دنيا
قال :
عجبا عجبا لغفلة الإنسان
قطع الحياة بذلة و هوان
فكرت في الدّنيا فكانت منزلا
عندي كبعض منازل الرّكبان
مجرى جميع الخلق فيها واحد
فكثيرها و قليلها سيّان
ابغى الكثير إلى الكثير مضاعفا
و لو اقتصرت على القليل كفاني
لله درّ الوارثين كأنّني
باخصّهم متبرم بمكاني
قلقا تجهزنى إلى دار البلا
متحسّرا لكرامتى بهوان
متبرّيا حتى إذا نشر الثّرى
فوقى طوى كشحا على هجرانى
شاعر چنين مىگويد : عجب است عجب است از غفلت انسان تا چه اندازه در غفلت است كه زندگى را با ذلَّت و پستى طي مىكند . من وقتي در بارهء دنيا فكر كردم آن را مانند بعضي از منزلهاى سواران رهگذر يافتم . راه عبور تمام خلق در آن يكى بيش نيست ، يعنى تولَّد و مردن . پس بسيار و كم آن يكسان است ، يعنى چه بسيار لوازم دنيا را داشته باشد و چه مختصر همه از يك راه مىروند و امتيازى در كار نيست . من در اين دنيا طلب زيادتى