فراق دوستان و يارانت مبتلا كرده . و قال غيره :
تذكر و لا تنسى المعاد و لا تكن
كأنك في الدّنيا مخلَّى و مخرج
فلا بدّ من بيت انقطاع و وحشة
و ان غرّك البيت الأنيق المدائح
بعض ديگر گفته : متذكر باش و معاد را فراموش مكن و مانند كسى نباش كه در دنيا رها شده و مهار گسيخته باشد پس ناچار بايد رفت در خانه اى كه از همه دوستان منقطع است و وحشتناك مىباشد و گر چه خانهء مزيّن و مورد پسند دنيا تو را مغرور كرده است . و وجد على بعض القبور مكتوبة هذه الأبيات :
تزوّد من الدنيا فإنك لا تبقى
و خذ صفوها لما صفت و دع الزلقا
و لا تأمننّ الدّهر انى امنته
فلم يبق لي خلَّا و لم يرع لي حقا
قتلت صناديد الملوك فلم ادع
عدوّا و لم امهل على ظنّة خلقا
و اخليت دار الملك من كل بارع
فشرّدتهم غربا و مزّقتهم شرقا
فلما بلغت النجم عزّا و رفعة
و صارت رقاب الخلق اجمع لي رقّا
رماني الرّدى رميا فاخمد جمرتى
فها انا ذا في حفرتي مفردا ملقى
فأفسدت دنيائى و ديني جهالة
فما ذا الَّذى منّى بمصرعة اشقى
بر بعض قبور اين اشعار يافته شد كه مضمون آن چنين است : از دنيا توشه بردار پس به درستى كه تو باقي نخواهى ماند . و از چيزهاى نيكى كه در اختيار تو است نتيجة بگير ، و واگذار لغزشها را . و به روزگار اطمينان نداشته باش كه من به آن اطمينان كردم پس نه دوستى براي من باقي ماند و نه حقّى مراعاة شد .
سلاطين بزرگ را كشتم پس هيچ دشمنى را وانگذاشتم و خلقي را