شصت سالگى است ( كه انسان بهانه مىآورد كه قواى غريزى و شهوى بر من غلبه داشته و عقل و تدبيرم اندك بوده ولى از اين سال به بعد ديگر اين عذرها پذيرفته نمىشود ) .
5 - از امام صادق عليه السلام در باره اين آيه سؤال شد : ( هنگامى كه گويند خدايا ما را عمر ديگر ده تا اعمال خوب انجام دهيم . خداوند گويد : ) آيا عمر نداديم شما را به مقدارى كه تذكر يابد هر كه بخواهد تذكر يابد ( فاطر / 35 ) امام فرمود : منظور ، سرزنش ( تا ) هيجده سالگى است ( كه در اين دوران هر كسى صاحب عقل و شعور شده و بايد به راه حق و صواب قدم گذارد ) .
6 - امام صادق عليه السلام فرمود : سه چيز در هر كه نباشد هرگز اميدى بخير ( و رستگاريش ) نيست : كسى كه در پيرى پرهيزكارى نكند ، كسى كه خداوند را از غيب نترسد ، و كسى كه از عيب حياء نكند .
7 - ابو بصير گويد : حضرت صادق عليه السلام فرمود : زمانى كه انسان به سى و سه سالگى رسيد به نهايت قوت و جوانيش رسيده است و زمانى كه به چهل سالگى رسيد به آخر ( جوانيش ) رسيده است ، و زمانى كه پا به چهل و يك سالگى گذارد رو به نقصان است ، و سزاوار
جهاد النفس ( فارسى ) — صفحة 386
مساهمون: الحر العاملي
ص٣٨٦