شود . ( پس معلوم مىشود كه آمرزش و مهلت در توبه مخصوص مؤمنان است و در احاديث ديگر نيز منظور از « بنده » شخص مؤمن است ) .
7 - امام صادق عليه السلام فرمود : زمانى كه اين آيه نازل شد : « كسانى كه كار زشتى را انجام دهند يا به خود ستم كنند ، خدا را به ياد آورند و از گناهانشان استغفار كنند » ( خداوند گناهانش را مىآمرزد ) ، ( آل عمران / 135 ) شيطان به بالاى كوهى بنام « ثور » در مكه رفت و با صداى بلندى ديوان و زادگانش را جمع كرد و گفت : اين آيه نازل شده است : كيست كه از پياده شدن اين آيه جلوگيرى كند ، عفريتى و ديوى از شياطين گفت :
من از فلان راه اين كار را انجام دهم . شيطان گفت : تو نمىتوانى . باز عفريت ديگرى براى انجام اين كار اظهار آمادگى كرد ، باز شيطان به او گفت : تو نيز نمىتوانى . تا « خناس وسواس » گفت : من بر اين كار آمادهام . شيطان گفت : از چه راهى ؟ گفت : مردم را وعده مىدهم و مطمئنشان مىكنم ( كه گناه شما چيزى نيست و اهميتى ندارد ) تا آلوده به گناه شوند و چون مرتكب گناه شدند استغفار را از يادشان مىبرم . شيطان كار او را پسنديد و
جهاد النفس ( فارسى ) — صفحة 344
مساهمون: الحر العاملي
ص٣٤٤