نگفتن زيباتر است . سپس فرمود : اى ابا حمزه ! سوگند به خدا مردم ( مخالفين ) همگى اولاد ناپاكى هستند مگر شيعيان ما . سپس فرمود : ما صاحبان خمس هستيم ، و آن را بر همه مردم ( مخالفين ) حرام كردهايم مگر به شيعيانمان . « 1 » 4 - ابو بكر حضر مىگويد : از امام صادق عليه السلام در بارهء مردى پرسيدم كه به مردى از جاهليت افتراء مىبندد ( مثلا او را نسبت به زنا مىدهد ) امام فرمود : بايد
هامش
( 1 ) - پاكى نطفه در حقيقت بايد از دو راه باشد اول : حلال بودن نزديكى مرد و زن هنگام انعقاد نطفه و اين بايد بر اساس اجراى عقد نكاح دائم و موقت باشد و صرف اجراى عقد هم بدون اعتقاد به شريعت اسلام و اطاعت از خدا و پيغمبر و امام نمىتواند موجب حلال بودن نكاح و در نتيجه پاك بودن فرزند باشد ، بنا بر اين بدون اعتقاد به اصول كامل اسلام كه امامت نيز از آنها است نمىتوان از حلال بودن بستر برخوردار بود . دوم : پاك بودن نطفه مربوط به خوردن خوراك حلال و پرداختن مهريه حلال است و اجمالا در هر مالى قسمتى بعنوان خمس ( يك پنجم از آنچه انسان بدست مىآورد با شرايطى كه در محلش مذكور است مخصوص امام عليه السلام و سادات از بنى فاطمه مىباشد . ) مقرر شده كه به اهلش پرداخت شود و در صورت نپرداختن و مخلوط شدن با اقسام ديگر اموال حرام شده و حكم استفاده از آن نيز در مهر و تأمين معيشت روشن است . نكتهاى كه اينجا ياد آوريش لازم بوده اين است كه اين روايات در بيان واقعيت امور هستند و الا در ظاهر ، نكاح و معاملات و معاشرات غير از شيعه محترم بوده و از مالكيت و ارث و نكاح و مانند آن مانند شيعه برخوردار مىباشند . در احاديث در باره شيعه راجع به مسأله پرداخت خمس نوعى ارفاق به عمل آمده تا نكاح و اولادشان حلال باشد .