دنيا عبارت است از : كوتاهى آرزو ، سپاسگزارى نعمت ، و پرهيزكارى از آنچه خداوند بر مردم حرام كرده است .
13 - امام صادق عليه السلام فرمود : پارسائى در دنيا به تباه كردن مال و حرام كردن حلال نيست ، بلكه پارسائى در دنيا اين است كه آنچه را در اختيار دارى برايت اعتمادبخشتر از آنچه پيش خدا است نباشد .
14 - حفص بن غياث گويد : شنيدم كه امام صادق عليه السلام در كنار قبرى مى - فرمود : دنيائى كه آخرش اين است ( كه انسان با دست خالى تنها با يك پارچه كفن در زير خاك قرار داده مىشود ) سزاوار است كه از اولش پارسائى شود ، و چيزى كه اولش اين است سزاوار است كه از پايانش ترسيده شود ( يعنى زندگى پس از مرگ كه آغازش نهفتگى در زير خاك است سزاوار است از آخرش كه حساب و مجازات دقيق الهى است ترسيده شود ) .
15 - رسول خدا ( ص ) فرمود : صلاح نخستين اين امت به پارسائى و يقين است ، و
جهاد النفس ( فارسى ) — صفحة 290
مساهمون: الحر العاملي
ص٢٩٠