5 - هيثم بن واقد گويد : شنيدم امام صادق عليه السلام مىفرمود : كسى را كه خداوند از ذلت معصيتها به عزت تقوا بيرون آورد بدون ثروت بىنيازش مىكند ، و بدون عشيره عزيزش مىگرداند ، و بدون يارى مانوسش مىسازد . و هر كه از خدا بترسد خداوند همه را از او مىترساند ( هيبت و عظمتى به او مىبخشد كه همه را در مقابل او خاضع و زبون مىگرداند ) و هر كه از خدا نترسد خداوند او را از همه چيز مىترساند ( چون كسى از خدا نترسد اتكاء و اعتمادش از خدا بريده گردد و در نتيجه ضعف و ناتوانى از همه كس واهمه پيدا مىكند ) و هر كه به روزى اندك از خدا راضى شود خدا نيز از عمل اندك او راضى مىشود ، و هر كه از كسب معاش شرم نكند ( و تكبر و خود پسندى مانع از كار و كوشش او نگردد ) تحصيل روزيش آسان مىشود و عيالش در نعمت قرار مىگيرند ، و هر كه در دنيا پارسائى كند خداوند حكمت را در قلبش جارى گردانيده و زبانش را ( در بيان حكمت و حق ) گويا مىكند و در نارسائى و عيوب دنيا و مرض و داروى آنها بر او بصيرت و بينائى مىدهد ، و او را به سلامتى از دار دنيا به خانه خوش و سالم آخرت بيرون مىبرد .
6 - وليد بن عباس گويد : شنيدم امام صادق عليه السلام مىفرمود : حسب و برازندگى و افتخار به كردار است و شرافت به مال است و كرامت به تقوا است .
جهاد النفس ( فارسى ) — صفحة 105
مساهمون: الحر العاملي
ص١٠٥