به حمزه گفته شد : رسول خدا به طرف شما مىآيد . امام صادق عليه السّلام فرمود : حمزه با برآشفتگى بيرون آمد . امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند ( گرامى و بزرگ ) آيهء حرمت شراب را فرو فرستاد .
امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله به ظرفهاى آنها فرمان داد ، آنها وارونه شدند . در ميان مردم اعلان شد به سوى احد رهسپار شوند ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله خارج شد و حمزه هم بيرون زد و در نزديكىهاى پيامبر صلّى اللّه عليه و إله توقف كرد . امام صادق عليه السّلام فرمود : وقتى [ لشكر ] صف بستند ، حمزه بر آن مردمان يورش برد تا اينكه در ميان آنان ناپديد شد پس به جايگاهش بازگشت . آن مردمان به او گفتند : خدا را ! خدا را ! اى عموى رسول خدا از اينكه بگريزى درحالىكه نسبت به [ حفظ ] جان رسول خدا وظيفه دارى . امام صادق عليه السّلام فرمود : آنگاه دوباره حمله كرد تا اينكه در ميان آن مردمان ناپديد شد پس به جايگاهش بازگشت . و آن مردمان به او گفتند : خدا را ! خدا را ! اى عموى رسول خدا از اينكه بگريزى درحالىكه نسبت به [ حفظ ] جان رسول خدا وظيفه دارى . امام صادق عليه السّلام فرمود : پس به طرف رسول خدا روآورد و وقتى ديد او به طرفش مىآيد ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله به او نزديك شد و او را در آغوش گرفت و رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله ميان دو چشمانش را بوسيد و آنگاه او بر آن مردمان يورش برد و به شهادت رسيد و رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله او را در پارچهاى راهراه كفن نمود - سپس امام صادق عليه السّلام فرمود : مانند كسى كه پدرم را اين گونه پوشاند - هرگاه با آن چهرهاش را مىپوشانيد دو پايش آشكار مىشد و هرگاه دو پايش را مىپوشانيد رخسارش نمايان مىگشت . امام صادق عليه السّلام فرمود : پس چهرهاش را با آن پوشانيد و بر دو پايش اذخر [ گياهى است خوشبو ] نهاد . امام صادق عليه السّلام فرمود : آن مردمان تار و مار شدند و على عليه السّلام باقى ماند ، و رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله به او فرمود : چه كردى اى على ؟ آن حضرت عرض كرد : اى رسول خدا زمينگير شدم . رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله به او فرمود : آن گمان توست ، امام صادق عليه السّلام فرمود : سپس رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمود : بار خدايا آنچه را به من وعده دادى محقق ساز كه اگر تو بخواهى پرستش نخواهى شد .
[ 1358 ] 2 - هشام بن سالم از امام صادق عليه السّلام نقل كرد كه آن حضرت فرمود : آرزو مىكنم من و يارانم در صحرائى خشك از زمين باشيم تا اينكه جان بسپاريم يا از خداوند گشايش برسد .
الأمالي ( فارسى ) — صفحة 617
مساهمون: صادق حسن زاده
ص٦١٧