[ 1086 - شكر كردن بر نعمتها ]
[ 1197 ] 11 - عبد اللّه بن محمد بن عبيد از حضرت هادى عليه السّلام به نقل از پدرانشان روايت كرده كه امير مؤمنان عليه السّلام فرمودند : هرگاه خداوند به بندهاى نعمتى بدهد و آن بنده از صميم قلب سپاس بگويد ، سزاوار افزونى نعمت مىشود پيش از آنكه سپاس را بر زبانش بياورد .
[ 1087 - هركس صبح كند و همتش آخرت باشد گرامى مىشود ]
[ 1198 ] 12 - به همان سند امير مؤمنان عليه السّلام فرمودند : هركس هنگام صبح برخيزد و انديشهاش آخرت باشد بدون مال ، توانگر ، بدون خانواده ، مأنوس و بدون طايفه گرامى مىشود .
[ 1199 ] 13 - به همان سند امير مؤمنان عليه السّلام فرمودند : مؤمن به دشمن خويش ستم نمىكند و به خاطر دوستش گناه نمىكند و اگر بر او ستم شود شكيبايى مىكند تا خداوند عزتمند انتقام گيرندهء او باشد .
[ 1200 ] 14 - به همان سند امير مؤمنان عليه السّلام فرمودند : اينكه بنده به گناهى اصرار ورزد و از خداوند چشم داشت آمرزش داشته باشد فروگذارى نسبت به [ حق ] خداوند است ، بر گناه و آمرزش خواستن از او است .
[ 1088 - خدايا من از فتنه به تو پناه مىبرم ]
[ 1201 ] 15 - به همان سند روايت شده كه امير مؤمنان عليه السّلام از مردى شنيد كه مىگويد : خدايا من از فتنه به تو پناه مىبرم . حضرت فرمود : مىبينم كه از مال و فرزندت به خدا پناه مىبرى كه خداوند فرازمند مىفرمايد : « همانا اموال و فرزندانتان فتنهاى هستند » [ تغابن ( 64 ) : آيهء 15 ] تو بايد بگويى : خدايا من از فتنههاى گمراهكننده به تو پناه مىبرم .
[ 1089 - آرزو سرمايهء ناتوانان است ]
[ 1202 ] 16 - يعقوب بن سكّيت نحوى از حضرت هادى عليه السّلام روايت كرده كه امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : مبادا خودت را به آرزوها واگذارى ؛ زيرا كه آرزو از سرمايههاى ناتوان است و ابن سكّيت سرود :
وقتى كه اندوه مرا در تنگنا بينداخت * آرزو مرا از آن به راهى گشاده انداخت