و به سبب تو است كه من حسابرسى مىكنم . با تو خوانده مىشوم و با تو به من اميدوار مىشوند . با تو از من پروا مىكنند و با تو از من مىهراسند با تو از من حذر مىكنند و گناه و عقاب به سبب تو است . در اين هنگام عقل به سجده بر زمين افتاد و هزار سال در سجده بود . و پس از آن پروردگار پاك و و الا فرمود : سر بلند كن و بخواه تا داده شوى و شفاعت كن تا پذيرفته شوى . و عقل سر بلند كرد و گفت : خداوندا از تو مىخواهم كه مرا شفاعتگر كسانى قرار دهى كه در ميانشان مىگذارى . و خداوند پاك و و الا به فرشتگانش فرمود : گواه باشيد كه من او را شفاعتگر كسانى قرار دادم كه در ميانشان آفريدم .
الأمالي ( فارسى ) — صفحة 353
مساهمون: صادق حسن زاده
ص٣٥٣