احاديث غضائرى
[ 557 - مردن با گناهان ]
[ 611 ] 58 - امام صادق عليه السّلام فرمود : همانا خداوند بلندمرتبه براى انسان مؤمن مدت معيّنى براى مرگ قرار نداده است . تا زمانى كه او [ در دنيا ] ماندن را دوست بدارد زندهاش مىدارد و هنگامى كه بداند به زودى از او عملى سر خواهد زد كه تباهى دينش در آن است او را گرامى و ارجمند به سود خود بالا مىبرد [ و با احترام جانش را مىگيرد ] . ابو على مىگويد : اينروايت را براى احمد بن على بن حمزه مولى الطالبين - كه راوى حديث بود - نقل كردم پس از او حسين بن اسد طفاوى از محمد بن قاسم بن فضيل بن يسار از پدرش از امام صادق عليه السّلام برايم روايت نمود كه فرمود : كسانى كه به وسيله گناهان خود مىميرند بيش از كسانى هستند كه با اجلهاى معيّن از دنيا مىروند و كسانى كه با نيكىهاى خود زندگى مىكنند بيش از كسانى هستند كه با عمر [ طبيعى ] خود زندگى مىنمايند .
[ 558 - نور ابو طالب در روز قيامت ]
[ 612 ] 59 - امام صادق از پدرانش عليهم السّلام روايت مىكند كه روزى امير مؤمنان عليه السّلام در ميدان شهر نشسته بود و مردم در اطرافش جمع شده بودند . پس مردى برخاست و عرضه داشت : اى امير مؤمنان ! تو در مكان و جايگاهى هستى كه خداوند تو را در آن فروفرستاده است درحالى كه پدرت با آتش عذاب مىشود [ چون گمان مىكردند ابو طالب كافر بوده است ] . پس على عليه السّلام به او فرمود : ساكت باش كه خداوند دهانت را ببندد . سوگند به كسى كه محمد صلّى اللّه عليه و إله را به حق به پيامبرى برانگيخت اگر پدرم براى هرگنهكار روى زمين شفاعت كند خداوند شفاعت او را درباره آنان مىپذيرد .
آيا پدرم با آتش عذاب شود درحالى كه پسرش قسمتكننده آتش [ و بهشت ] است . آنگاه فرمود : سوگند به كسى كه محمد صلّى اللّه عليه و إله را به حق به پيامبرى برانگيخت نور ابو طالب در روز قيامت ، نور همه آفريدگان را جز پنج نور خاموش مىسازد : نور محمد صلّى اللّه عليه و إله و نور من و دو نور حسن و حسين و امامان از فرزندان حسين . زيرا نور او از نور ماست كه خداوند دو هزار سال پيش از خلقت آدم آن را آفريده است .