[ 513 - كلام پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و عايشه در مورد حضرت على عليه السّلام ]
[ 562 ] 9 - امير مؤمنان عليه السّلام مىفرمايد : به نزد پيامبر آمدم و ابو بكر و عمر نيز نزد ايشان بودند . پس ميان او و عايشه نشستم . پس عايشه به من گفت : جز ران من يا ران رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله جايى را نيافتى ؟ پيامبر فرمود : اى عايشه [ از اين سخن ] دست بردار . مرا درباره على آزار مده . به درستى كه او در دنيا و آخرت برادر من است و امير مؤمنان است كه خداوند در روز قيامت او را بر صراط مىنشاند و بدين روى ، دوستان خدا را در بهشت و دشمنان او را در دوزخ داخل مىسازد .
[ 514 - تفسير آيهء ( أَلْقِيا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدٍ )
]
[ 563 ] 10 - رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمود : خداوند در روز قيامت به من و على بن ابى طالب مىفرمايد :
هركس كه شما را دوست داشت در بهشت و هركس كه شما را دشمن داشت در دوزخ داخل سازيد و آن معنى سخن خداوند است كه مىفرمايد : ( ناسپاسان لجوج را به جهنم دراندازيد . ) [ ق ( 50 ) : آيهء 24 ]
[ 515 - تفسير آيهء ( وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ )
]
[ 564 ] 11 - پيامبر فرمود : در روز قيامت هنگامى كه [ پل ] صراط بر جهنم قرار مىگيرد هيچ كس بر آن نمىگذرد جز آنكه با او برگه عبورى است كه در آن ولايت على بن ابى طالب است و آن معناى سخن پروردگار است كه مىفرمايد : ( و آنها را نگاهداريد كه بايد بازخواست شوند ) مراد پرسش از ولايت على بن ابى طالب است .