[ 307 - ربيعة و عماره مىگويند : گروهى از ياران امير المؤمنين به نزد حضرت آمدند زمانى كه تعدادى از ياران حضرت بهطرف معاويه رفتند ]
[ 331 ] 33 - ربيعه و عماره مىگويند : گروهى از ياران امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السّلام به نزد حضرت آمدند به هنگام پراكنده شدن مردم از اطراف او و فرار عده فراوانى از آنان به سوى معاويه در طلب آنچه كه از اموال دنيا در دست او بود . پس عرضه داشتند : اى امير مؤمنان ! اين اموال را [ براى جذب ياران خود ] و اين اشراف و ثروتمندان عرب و قريش و كسانى را كه مىترسى به نزد معاويه بگريزند بر بندگان و فقرا و عجم برترى ده [ تا به سوى تو گرايش پيدا كنند ] پس امير مؤمنان به آنان فرمود : آيا به من فرمان مىدهيد كه با ستم درپى پيروزى باشم .
به خدا سوگند ، تا زمانى كه خورشيد طلوع مىكند و ستارهاى در آسمان مىدرخشد چنين نخواهم كرد . به خدا سوگند ، اگر اين اموال [ كه مىبينيد ] ثروت شخصى خودم بود ميان آنان به تساوى تقسيم مىنمودم . حال كه اين اموال براى آنان [ مسلمين ] است چگونه اينچنين كنم ؟ راوى گويد : سپس امير مؤمنان مدت طولانى ساكت ماند . سپس فرمود : هركس ثروتى دارد از فساد برحذر باشد . به درستى كه بخشش مال در غير مسير حق بر باد دادن و تلف كردن آن است و اين بخشش بىدليل هرچند ياد شخص را در دنيا و آخرت برپا مىدارد ولى او را در نزد خداوند فرازمند ، تباه مىسازد و هيچ كس ثروت خود را در غير مسير حقش و در نزد غير اهلش قرار نداد جز آنكه خداوند او را از سپاسگزارى محروم ساخت و دوستى آنان را متوجه غير او گرداند . پس اگر كسى با او باقى ماند كه دوستش داشته و ابراز شكرگزارى مىكند ، او انسانى چاپلوس و دروغگوست كه مىخواهد به او نزديك گردد تا از او همانند آنچه بيشتر دريافت مىكرد بهره ببرد . پس اگر قدم آن انسان ثروتمند بلغزد [ و در گرفتارى بيفتد ] و نياز به يارى همراهيش داشته باشد [ مشخص مىشود كه او ] بدترين دوست و سرزنشگرترين همراه است . و هركس كه [ تاكنون ] در آنچه خداوند به او داده است نيكى را تباه ساخته و از آن كوتاهى نموده است [ پس اينك ] با آن ثروت با نزديكان پيوند برقرار كرده و با آنان به نيكى ميهماننوازى نمايد و اسيران را آزاد سازد و بدهكاران و در راهماندگان و بيچارگان و جهادگران در راه خدا را يارى كند و خود را بر سختىها و حقوقى كه مىبايست آنها را برآورده سازد بر بردبارى تمرين دهد . پس به درستى كه دستيابى به اين خصوصيات [ نيل به ] بهترين صفات نيك در دنيا و رسيدن به فضيلتهاى آخرت است .