و او هرچيز را آفريد و برايش اندازه معينى قرار داد و او سزاوارترين كسى است كه مورد بندگى قرار گرفت و شايستهترين كس براى ستايش است . هركس از او پيروى كند هدايت شود و هركس او را نافرمانى كند گمراه گردد و هركس به سوى او بازگردد راهنمايى يابد . پس اى حسين ! در مورد خانواده و فرزندانم و اهل بيت تو كه پس از خود باقى گذاردهام به تو سفارش مىكنم كه از خطاكارشان درگذرى و از نيكوكارشان [ نيكىاش را ] بپذيرى و براى آنان جانشين [ من ] و پدر باشى و مرا در كنار جدّم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله دفن كنى كه همانا من به او و خانه او از كسانى كه بدون اجازه او در خانهاش داخل شدند درحالى كه پس از او كتابى آسمانى بر آنان نازل نشده است سزاوارترم . خداوند در آنچه بر پيامبرش فروفرستاد در كتابش فرمود : « اى مؤمنان ! به خانههاى پيامبر داخل نشويد مگر آنكه شما را دعوت كند » [ احزاب ( 33 ) : آيهء 53 ] پس به خدا سوگند ! پيامبر صلّى اللّه عليه و إله بدون اذن خود به آنان اجازه وارد شدن نداد و پس از وفات پيامبر صلّى اللّه عليه و إله نيز به آنان اجازه داخل شدن داده نشد درحالى كه ما در استفاده از آنچه از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله به ارث بردهايم اذن داريم . پس اگر آن زن [ عايشه ] مخالفت نمود پس تو را به خويشاوندىاى كه خداوند و الا مرا به تو [ به سبب آن خويشاوندى ] نزديك گردانده و نسبت نزديكى كه با رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله دارى سوگند مىدهم كه به خاطر من و خونى به زمين ريخته نشود تا رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله را ملاقات كنيم و شكايت را به سوى او ببريم . و او را از رفتارى كه مردم پس از او با ما نمود باخبر كنيم . آنگاه امام حسن عليه السّلام از دنيا رفت . ابن عباس مىگويد : پس حسين عليه السّلام ، من و عبد اللّه بن جعفر و على بن عبد اللّه بن عباس را فراخواند و فرمود : پس عمويتان را غسل دهيد . پس او را غسل داديم و حنوط كرديم و كفن بر تنش نموديم . آنگاه او را بيرونبرده و در مسجد بر او نماز گزارديم . و حسين عليه السّلام فرمان داد كه خانه [ پيامبر صلّى اللّه عليه و إله ] گشوده شود . پس مروان بن حكم و خاندان بنى سفيان و فرزندان عثمان بن عفّان كه آنجا حاضر بودند مانع شدند و گفتند : آيا امير مؤمنان عثمان شهيد ، كشتهشده از روى ستم در بدترين مكان در بقيع به خاك سپرده شود و حسن با رسول خدا دفن گردد . به خدا سوگند اين امر واقع نشود تا آنكه شمشيرها درميان ما شكسته شود و نيزهها درهم شكند و تيرها پايان يابد .
الأمالي ( فارسى ) — صفحة 347
مساهمون: صادق حسن زاده
ص٣٤٧