و اگر گفتيد كه فرمان ما را گردن نهيد و اندرز و خيرخواهى ما را بپذيريد پس چگونه كسى كه براى خود خيرخواهى ننموده است براى ديگرى خيرخواهى مىكند يا چگونه پذيرفتن سخن كسى كه عدالت او ثابت نيست واجب مىباشد . و اگر گفتيد كه حكمت را از هركجا كه يافتيد دريافت داريد و موعظه و نصيحت را از هركس كه شنيديد بپذيريد پس چهبسا كه در ميان ما كسى باشد كه انواع اندرزها و موعظهها در نزد او آشكارتر باشد و خصوصيات كلمات را بهتر از شما بشناسد . پس از [ جايگاه ] موعظه و اندرز دور شويد و قفلهايش را [ كه در مقابل ديگران قرار دادهايد و راهشان را بستهايد ] برگشائيد و راه موعظه را [ براى ديگران ] باز كنيد تا كسانى كه آنان را در سرزمينهاى ديگر تبعيد كردهايد و از وطن و جايگاهشان به هر سرزمينى انتقالشان داديد به سوى آن سرعت بگيرند . پس به خدا قسم ! ما زمام امورمان را به شما واگذار ننموديم و شما را بر جان و مال و دين خود مسلط نساختيم كه بخواهيد درميان ما به شيوه ستمگران رفتار كنيد جز آنكه ما خود را براى طلب بقاء مدت [ به پايان رسيدن بقاء سختىها ] و رسيدن به نهايت كار و پايان سختىها به صبر وعده مىدهيم . و براى هر برپا ايستادهاى [ حاكم و فرمانروايى ] از شما روزى است كه از آن تجاوز نمىكند و نامه عملى است كه ناگزير است آن را بخواند « هيچ عمل كوچك و بزرگى را از قلم نينداخته است و آن را به حساب آورده است » [ كهف ( 18 ) : آيهء 49 ] ، « و به زودى ستمكاران خواهند دانست كه بازگشتشان به كجاست . » [ شعراء ( 26 ) : آيهء 227 ] راوى گويد : پس گروهى از ياران عبد الملك به سوى او برخاستند و دستگيرش نمودند و آن آخرين بارى بود كه آن شخص را مشاهده كرديم و نمىدانيم كه وضعيتش به كجا انجاميد .
[ 151 - وفات حضرت زهرا عليها السّلام و آماده كردن حضرت براى دفن و اندوه حضرت على عليه السّلام بعد از دفن حضرت فاطمه عليها السّلام ]
[ 166 ] 20 - امام حسين عليه السّلام مىفرمايد : هنگامى كه فاطمه دختر محمد فرستاده خدا بيمار گشت به على بن ابى طالب سفارش نمود كه امر [ بيمارى ] او را پنهان دارد و خبر [ وخامت حال ] او را مخفى سازد و هيچ كس را بر بيمارى او آگاه نگرداند . پس على عليه السّلام اينچنين كرد و خود از او پرستارى مىنمود و بر آن امر اسماء بنت عميس او را يارى مىنمود و بر اين شيوه استمرار داشت همانگونه كه فاطمه عليها السّلام به او سفارش كرده بود .